ارليشيا باکترى‌هاى گرم منفى کوچک و اجباراً داخل سلولى هستند که به‌صورت ميکروکلونى‌هائى در فاگوزوم‌ها زندگى‌ مى‌کنند. خوشه‌هاى واکوئلى ارليشيا که درون فاگوسيت‌ها ديده مى‌شوند به مورولا (Morulae) موسوم هستند. دو گونه ارليشياى متفاوت باعث عفونت در انسان مى‌شوند که ممکن است شديد و مکرر باشد. ويژگى و درمان آنها در جدول (مقايسه دو نوع ارليشيوز انساني) آمده است. ارليشيوز مونوسيتوتروپيک انسانى (HME; human Monocytotropic Ehrlichiosis) در اثر ارليشيا کافينسيس (E. Chaffeensis) ايجاد مى‌شود و غالباً سلول‌هاى تک هسته‌اى را در خون و بافت‌ها آلوده مى‌سازد. ارليشيوز گرانولوسيتوتروپيک انسانى (HGE; Human Gronulocytotropic Ehrlichiosis) در اثر يکى از اعضاء گروه ارليشيا فاگوسيتوفيلا (E. Phagocytophila) ايجاد مى‌گردد و سلول‌هاى رده ميلوئيد را آلوده مى‌کند.

مقايسه دو نوع ارليشيوز انسانى (ارليشيوز مونوسيتروتروپيک انسانى (HME) و ارليشيوز گرانولوسيتوتروپيک انسانى (HGE))

متغير HME HGE
عامل اتيولوژيک ارليشيا کافينسيس گروه ارليشيا فاگوسيتوفيلا
کنه ناقل آمبليوما آمريکانوم؛ در ماسنتور واريابيليس ايسکودس اسکاپولاريس (کنه گوزن)، ايکسودس
(کنه سگ) ريسينوس، ايکسودس پاسيفيکوس
فصل بيماري آوريل تا سپتامبر تمام سال (اوج بروز: مه، ژوئن، ژوئيه)
سلول هدف اصلي مونوسيت گرانولوسيت
مشاهده مورولا به‌ندرت اکثراً
آنتى‌ژن مورد استفاده در تست IFA ارليشيا کافينيسيس سوش‌هاى HGE
تيتر تشخيصي افزايش چهار برابر يا يک تيتر ۱ بر ۱۲۸ يا بالاتر؛ حد تيتر منفى ۱ بر ۶۴ افزايش چهار برابر؛ حد تيتر منفى ۱ بر ۸۰
درمان انتخابي داکسى‌سيکلين داکسى‌سيکلين
مرگ و مير ۳-۲ درصد زير ۱ درصد


توجه: IFA; Indirect Immunofluorescene