لارو مهاجر پوستى (ضايعه خزنده Creepign Eruption) نوعى ضايعه پوستى خزنده است که در اثر نقب زدن لارو کرم‌هاى قلاب‌دار حيوانات (به‌ويژه آنکيلوستوما برازيلينس (Ancylostoma Braziliense) ايجاد مى‌شود.

پاتوژنز و تظاهرات بالينى

پاتوژنز و تظاهرات بالينى تخم‌هاى درون مدفوع سگ‌سانان و گربه‌سانان در خاک تبديل به لارو مى‌شوند که با نفوذ در پوست انسان، عفونت را شروع مى‌کنند. در امتداد مسير پر پيچ و خم مهاجرت لاروها ضايعات خارشظدار اريتماتو تشکيل مى‌شوند؛ لارو مى‌تواند هر روز چند سانتى‌متر جلوتر برود.


تشخيص

تشخيص در زمينه بالينى به آسانى صورت مى‌گيرد. بيوپسى پوست به‌ندرت نياز تشخيصى را برآورده مى‌سازد.

درمان

بدون درمان لاروها پس از چند هفته مى‌ميرند. براى تخفيف علائم مى‌توان از تيابندازول (۲۵mg/kg خوراکى هر ۱۲ ساعت يا يک سوسپانسيون ۱۰ درصد موضعى به‌مدت ۵-۲ روز)، ايورمکتين (Ivermectin) (تک‌دوز ۲۰۰-۱۵۰ μg/kg)، يا آلبندازول (۲۰۰ ميلى‌گرم هر ۱۲ ساعت به‌مدت ۲ روز) استفاده نمود.