آسکاريس لومبريکوئيدس (Ascaris Lumbricoides) (کرم حلقوي) بزرگ‌ترين انگل نماتود در روده انسان است، به‌طورى‌که طول آن به ۴۰cm هم مى‌رسد.

اپيدميولوژى

اپيدميولوژى آسکاريس در مناطق استوائى و نيمه‌استوائى و ديگر نواحى مرطوب مثل روستاهاى جنوب شرقى ايالات‌متحده توزيع وسيعى دارد. کودکان خردسال مناطق روستائى فقير بيش از همه مبتلا مى‌شوند.

پاتوژنز

پاتوژنز تخم‌هاى آلوده‌کننده موجود در خاک، خورده و در روده تبديل به لارو مى‌شوند. لاروها از مخاط عبور مى‌کنند، وارد جريان خون مى‌شوند و به ريه‌ها مى‌رسند. در آنجا پس از نفوذ به‌درون آلوئول‌ها، از درخت برونشى صعود مى‌کنند، سپس بلعيده مى‌شوند و به‌روده کوچک باز مى‌گردند، که در آنجا به بلوغ خود مى‌رسند. کرم‌هاى ماده بالغ روزانه هزاران تخم مى‌گذارند.

تظاهرات بالينى

بيمارى بالينى از افزايش حساسيت ريوى يا از وقايع روده‌اى ناشى مى‌شوند. تب، سرفه، و ائوزينوفيلى ممکن است طى مرحله مهاجرت ريوى ايجاد شوند. پنومونيت ائوزينوفيليک (سندرم لوفلر Loeffler's Syndrome) ممکن است در CXR مشخص باشد. عفونت خفيف روده معمولاً بدون علامت است. تعداد زياد کرم‌هاى بالغ در روده مى‌تواند انسداد و سوءِ‌جذب ايجاد کند. يک کرم به تنهائى هم مى‌تواند با مهاجرت به محل‌هاى غير عادى (مثل درخت صفراوي) باعث بيمارى شود. مهاجرت کرم از ازوفاگوس به بالا مى‌تواند باعث سرفه يا حتى خروج کرم از دهان شود.

تشخيص

تشخيص تخم‌هاى مشخص انگل ممکن است در بررسى ميکروسکوپى مدفوع ديده شوند. کرم‌هاى بالغ گاهى با مدفوع، دفع يا از دهان يا بينى خارج مى‌شوند. در طى فاز مهاجرت لارو از ريه مى‌توان آن را در خلط يافت. در بررسى‌هاى لوله گوارش با ماده حاجب ممکن است به‌طور اتفاقى کرم‌هاى بالغ بزرگ ديده مى‌شوند.

درمان

مبندازول و آلبندازول موثرند اما استفاده از آنها در باردارى يا در عفونت شديد ممنوع است. پيرانتل پاموات و پيپرازين سيترات در باردارى بى‌خطر هستند. انسداد روده را بايستى با ساکشن از طريق لوله بينى - معده (Nasogastric Tube)، تزريق وريدى مايع و تجويز پيپرازين از طريق NG درمان نمود. در مورد کرم‌هاى مجارى صفراوى ممکن است نياز به خارج ساختن آنها از طريق اندوسکوپى باشد.