ايمن‌سازى براى مسافرت عمدتاً به سه دسته تقسيم مى‌شود: روتين، ضرورى (براى ورود به برخى نواحى اجبارى است، مثلاً تب زرد ومننژيت مننگوکوکي)، و پيشهادى (مطلوب است ولى اجبارى نيست. مثلاً هپاتيت A و B، تيفوئيد، مننژيت مننگوکوکي، انسفاليت ژاپني، وبا وهاري) واکسن‌هائى که به‌طور معمول به مسافران داده مى‌شود در جدول (واکنس‌هاى معمول براى مسافرت) آورده شده است.

جدول واکسن‌هاى معمول براى مسافرت

واکسن دوزهاى اولیه فاصله یادآوری
وبا، تزريقى ۲ دوز، با فاصله يک هفته يا بيشتر، زيرجلدى يا عضلانى ۶ ماه
وبا، زنده خوراکى (CVD 103-HgR) يک دوز ۶ ماه
هپاتيت ۱۴۴۰(Hawix) A) واحد ايمونواسى آنزيم در ميلى‌ليتر ۲ دوز، با فاصله ۱۲-۶ ماه، عضلاني بيشتر از ۱۰ سال
هپاتيت VAQTA) A) ۲ دوز، با فاصله ۱۲-۶ ماه، عضلانى بيشتر از ۱۰ سال
هپاتيت A/B ترکيبى (Twinrix) ۳ دوز در ماه‌هاى صفر، ۱، ۱۲-۶ عضلانى بيشتر از ۱۰ سال
هپاتيت Engerix B) B): برنامه تسريع شده ۳ دوز در ماه‌هاى صفر، يک، و دو يا در روزهاى صفر، ۷ و ۲۱ عضلانى ۱۲ ماه فقط يک بار
هپاتيت Engerix B) B يا Recombivax): برنامه استاندارد ۳ دوز در ماه‌هاى صفر، ۱، و ۶، عضلانى لازم نيست
ايمونوگلوبولين (پيشگيرى از هپاتيت A) يک دوز عضلانى فواصل ۵-۳ ماه بسته به دوز اوليه
انسفاليت (Biken, JEV) سه دوز، با فواصل يک هفته، زيرجلدى ۱۸-۱۲ ماه (يادآور اول)، سپس ۴ سال
بيمارى لايم (PMC) ۳ دوز در ماه‌هاى صفر، ۱، و ۱۲، عضلانى برنامه زمانى مناسبى براى دوز يادآور تعينى نشده است.
مننگوکوک (۴ ظرفيتى) يک دوز زيرجلدى بيشتر از ۳ سال (برنامه زمانى مناسبى براى دوز يادآور مشخص نشده است)
هارى، واکسن سلول ديپلوئيد انسان (HDCV) ۳ دوز در روزهاى صفر، ۷، و ۲۱ يا ۲۸، داخل جلدى لازم نيست مگر در موارد تماس
هارى (HDV)، واکسن هارى جذب شده (RVA)، يا واکسن سلول جنين جوجه خالص شده (PCEC) ۳ دوز روزهاى صفر، ۷، و ۲۱ يا ۲۸ عضلانى لازم نيست مگر در موارد تماس
تيفوئيد، غيرفعال شده با حرارت - فنول ۲ دوز، با فاصله ۴ هفته يا بيشتر، زيرجلدى ۳ سال
تيفوئيد Ty21a، زنده ضعيف شده خوراکى (Vivotif) يک کپسول يک روز در ميان ضربدر ۴ روز ۵ سال
پلى‌ساکاريد کپسولى Vi تيفوئيد، تزريقى (تيفيوم Vi) يک دوز عضلاني ۲ سال
تب زرد يک دوز زيرجلدى ۱۰ سال


a: دو واکسن جديد به بازار عرضه شده است (EPAXAI, AVAXIM).

اسهال

اسهال مسافران معمولاً توسط اشرشياکولى انتروتوکسيژنيک ايجاد مى‌شود ولى ممکن است بسيارى از پاتوژن‌هاى ديگر نيز در ايجاد آن دخيل باشند. با استفاده انحصارى از غذاهاى گرم خوب پخته شده، ميوه‌ها و سبزيجات پوست گرفته يا پخته شده، و نوشابه‌هاى موجود در بطرى‌هاى در بسته يا جوشانده شده غالباً مى‌توان از اين بيمارى پيشگيرى کرد. در صورتى‌که اسهال ايجاد شده با تب يا مدفوع خونى همراه نباشد، بيمار خودش مى‌تواند با ۳ روز درمان با يک کينولون خوراکى آن را مداوا نمايد. براى اسهال کسب شده از مناطقى نظير تايلند، که بيشتر از ۷۰% عفونت‌هاى کامپيلوباکتر به کينولون مقاوم هستند، آزيترومايسين انتخاب بهترى است.

مالاريا

پيشگيرى از مالاريا، که يکى از عوامل عمده بيمارى مهلک در مسافران است، شامل تأکيد بر خوددارى از تماس با پشه‌ها (با ماندن در خانه) و استفاده از مواد دفع‌کنده پشه که حاوى DEET هستند، مى‌باشد. در جدول (رژيم‌هاى مهار داروئى مالاريا بر حسب منطقه جغرافيائي) داروهاى انتخابى پيشنهادى براى پروفيلاکسى مالاريا بر حسب منطقه جغرافيائى آورده شده است.


جدول رژيم هاى مهار دارويى مالاريا بر حسب منطقه جفرافيايى

منطقه جغرافيائى داروى انتخابى داروهاى جايگزين
آمريکاى مرکزى (شمال پاناما)، هائيتي، جمهورى دومينيکن، عراق، مصر، ترکيه، شمال آرژانتين، و پاراگوئه کلروکين مفلوکين، داکسى‌سيکلين، آتوواکوان / پروگوانيل
آمريکاى جنوبى شامل پاناما (به غير از شمال آرژانتين و پاراگوئه)؛ آسيا (از جمله آسياى جنوب شرقي)؛ آفريقا؛ و اقيانوسيه مفلوکين داکسى‌سيکلين، آتوواکوان / پروگوانيل
تايلند، ميانمار، و مناطق مرزى کامبوج داکسى سيکلين آتوواکوان / پروگوانيل، پريماکين