بى‌خوابى خارجى

بى‌خوابى خارجى بى‌خوابى وضعيتى موقتى پس از تغيير در محيط خواب (مانند يک هتل نامأنوس يا تخت بيمارستان)، يا قبل يا پس از يک واقعه خاص در زندگى يا شرايط اضطراب‌آور به‌وجود مى‌آيد. درمان سمپتوماتيک بوده و همراه با استفاده متناوب از داروهاى خواب‌آور و حل استرس زمينه‌اى مى‌باشد. بهداشت ناکافى خواب داراى مشخصه الگوى رفتارى قبل از خواب و / يا محيط اتاق خواب است به‌صورتى‌که به خواب هدايت نمى‌شود. ارجح به داروهاى خواب‌آور بيمار بايد تلاش کند که از فعاليت‌هاى استرس‌آور قبل از خواب اجتناب نمايد و محيط اتاق خواب را براى خوابيدن مهيا کند و اوقات منظم طلوع و غروب را مراعات نمايد.

بى‌خوابى سايکوفيزيولوژيک

بى‌خوابى سايکوفيزيولوژيک ذهن بيماران مبتلا به اين اختلال از قبل با فريب عدم توانائى در خواب کافى در شب مشغول شده است. بايستى توجه فراوانى به بهداشت خواب و تصحيح رفتارهاى غير سودمند و محرک قبل از خواب نمود. رفتاردرماني، درمان انتخابى مى‌باشد.