اختلالات ”مخلوط“ در بسيارى از شرايط بيشتر از يک اختلال اسيد-باز وجود دارد. مثال‌هاى آن شامل اسيدوز متابوليک و تنفسى توأم در شوک کارديوژنيک، آلکالوز و اسيدوز متابوليک در بيماران دچار استفراغ و کتواسيدوز ديابتي، اسيدوز متابوليک همراه با اسيدوز تنفسى در بيماران مبتلا به سپسيس مى‌باشد. تشخيص ممکن است از طريق بالينى مشهود باشد يا به‌وسيلهٔ روابط بين Pco2 و HCO3 که به‌وضوح با مقادير اختلالات ساده تفاوت دارند حدس زده شود.


در اسيدوز سادهٔ گپ‌آنيوني، گپ آنيونى متناسب با افت [HCO3] طبيعي، اسيدوز گپ آنوينى همزمان با آلکالوز متابوليک ايجاد مى‌شود. وقتى افت [HCO3] به‌علت اسيدوز متابوليک نسبت به افزايش گپ آنيونى بزرگ‌تر باشد اسيدوز متابوليک گپ آنيونى و غير گپ آنيونى مخلوط به‌وجود آمده است.