درمان

روش درمانى اوليه، شناسائى و درمان علت زمينه‌اى ادم مى‌باشد. محدوديت Na رژيم غذائى (متر از ۵۰۰ ميلى‌گرم در روز (مى‌تواند از تشکيل بيشتر ادم جلوگيرى نمايد. استراحت در بستر موجب افزايش پاسخ به محدوديت نمک در CHF و سيروز مى‌گردد. جوراب‌هاى نگه‌دارنده و بلند کردن اندام‌هاى تحتانى ادماتو به حرکت دادن مايع اينترستيسيل کمک مى‌نمايد. اگر هيپوناترمى شديد باشد (کمتر از ۱۳۲ ميلى‌مول / ليتر)، مصرف آب نيز بايد محدود شود (کمتر از ۱۵۰۰ ميلى‌ليتر در روز). ديورتيک‌ها در ادم محيطى شديد، ادم ريه، CHF، محدوديت غير کافى رژيم غذائى انديکاسيون دارند (جدول ديورتيک‌هاى مؤثر در ادم). عوارض آنها در جدول (عوارض ديورتيک) ليست شده است. کاهش وزن با استفاده از ديورتيک‌ها بايد به ميزان ۵/۱-۱ کيلوگرم در روز محدود شود. مى‌توان متولازون را جهت تقويت اين اثر به لوپ ديورتيک‌ها اضافه نمود. توجه کنيد که ادم روده مى‌تواند جذب ديورتيک‌هاى خوراکى را به‌هم بزند و اثر بخشى آنها را کاهش دهد. هنگامى که وزن مورد نظر به‌دست آمد، دوز ديورتيک بايد کاهش يابد.

جدول ديورتيک‌هاى مؤثر در ادم

داور دوز متداول نظريه
لوپ (مى‌توان به‌صورت خوراکى يا داخل وريدى تجويز نمود)
فوروسمايد ۱۲۰-۴۰ ميلى‌گرم روزانه يا دو بار در روز کوتاه اثر، قوي، در GFR پائين مؤثر است
بومتانيد ۲-۰/۵ ميلى‌گرم روزانه يا دو بار در روز در صورت آلرژى به فوروسمايد مصرف مى‌شود
اتاکرينيک اسيد ۲۰۰-۵۰ ميلى‌گرم روزانه بلند اثرتر است
ديستال، از دست دهنده پتاسيم
هيدروکلروتيازيد ۲۰۰-۲۵ ميلى‌گرم انتخاب اول، موجب هيپوکالمى مى‌شود، به GFR بيشتر از ۲۵ ميلى‌ليتر / در دقيقه نياز دارد
کلرتاليدون ۱۰۰ ميلى‌گرم روزانه يا يک دوز در ميان بلند اثر (تا ۷۲ ساعت)، هيپوکالمي، نياز به GFR بيشتر از ۲۵ ميلى‌ليتر / دقيقه
متولازون ۱۰-۱ ميلى‌گرم در روز بلند اثر، هيپوکالمي، در GFR پائين مؤثر است، به‌خصوص وقتى با يک لوپ ديورتيک همراه شود
ديستال، حفظ‌کننده پتاسيم
اسپيرونولاکتون ۱۰۰-۲۵ ميلى‌گرم ۴ بار در روز هيپرکالمي، اسيدوز، آلدوسترون را بلوک مى‌کند، ژنيکوماستي، ايمپوتنس، آمنوره، شروع اثر ۳-۲ روز طول مى‌کشد، در نارسائى کليه از مصرف آن بپرهيزيد، همراه با مهارکننده‌هاى ACE يا داروهاى کمکى حاوى پتاسيم استفاده نکنيد.
آميلوريد ۱۰-۵ ميلى‌گرم در روز يا دو بار در روز هيپرالمي، يک بار در روز، نسبت به اسپيرونولاکتون ضعيف‌تر است
تريامترن ۱۰۰ ميلى‌گرم دو بار در روز هيپرکالمي، ضعيف‌تر از اسپيرونولاکتون، سنگ‌هاى کليه

جدول عوارض ديورتيک‌ها

شايع ناشايع
تخليه حجم در گردش نفريت اينترستيسيل (تيازيدها، فوروسمايد)
ازوتمى پره‌رنال پانکراتيت (تيازيدها)
از دست رفتن پتاسيم ناشنوائى (لوپ ديورتيک‌ها)
هيپوناترمى (تيازيدها) آنمى، لوکوپنى، ترومبوسيتوپنى (تيازيدها)
آلکالوز متابوليک
هيپرکلسترولمى
هيپرگليسمى (تيازيدها)
هيپرکالمى (از دست‌دهنده‌هاى پتاسيم)
هيپومنيزيمى
هيپريوريسمى
هيپرکلسيمى (تيازيدها)
شکايات GI
راش (تيازيدها)


در CHF از ايجاد ديورز بيش از حد اجتناب نمائيد، زيرا موجب کاهش خروجى قلب و ازوتمى پره‌رنال مى‌شود. از هيپوکالمى ناشى از ديورتيک اجتناب کنيد زيرا بيمار را مستعد توکسيسيته ديژيتال مى‌نمايد.


در سيروز، اسپيرونولاکتون، ديورتيک انتخابى است ولى مى‌تواند موجب اسيدوز و هيپرکالمى شود. تيازيدها يا دوزهاى اندک لوپ ديورتيک‌ها را مى‌توان اضافه نمود. البته ممکن است نارسائى کليه در اثر از دست رفتن حجم در گردش به‌وجود آيد. ديورز بيش از حد مى‌تواند موجب هيپوناترمى و الکالوز گردد، که ممکن است آنسفالوپاتى کبدى را تشديد کنند.


در سندرم نفرویتیک انفوزیون آلبومین باید به بیماران بسیار بد حال محدود شود (بیمارانی که تواما دچار هیپوتانسیون هستند) زیرا ترشح سریع از کلیه افزایش طولانی آلبومین سرم جلوگیری می نماید.