به‌جاى دسترسى مستقيم به جريان خون، نياز به قرار دادن يک کاتتر صفاقى (تنک‌آف Tenckoff) دارد که امکان انفوزيون محلول دياليز را به داخل حفرهٔ شکمى و انتقال مواد محلول (براى مثال اوره، پتاسيم و ديگر مولکل‌هاى اورميک) از خلال غشاء صفاقى را فراهم مى‌کند و اين غشاء مانند يک ”کليهٔ مصنوعي“ عمل مى‌کند. محلول آن مشابه محلول مورد استفاده در همودياليز است با اين تفاوت که بايد استريل باشد و به‌جاى بيکربنات، داراى لاکتات است. کارآئى PD براى پاک نمودن جريان خون، بسيار پائين‌تر از همودياليز است و بنابراين، زمان درمان با آن، طولانى‌تر است. بيماران عموماً مى‌توانند انتخاب کنند که خود آنها ”تبادلات“ را انجام دهند (۳-۲ L محلول دياليز، ۵-۴ بار طى ساعات روز) و يا از يک دستگاه خودکار طى شب، استفاده کنند. مزيت‌هاى اصلى PD نسبت به همودياليز عبارتند از: ۱. استقلال و قابليت انعطاف، و ۲. خصوصيات هموديناميک آرام‌تر.


عوارض PD را مى‌توانيد در جدول (- عوارض دياليز صفاقى -) مشاهده کنيد. پريتونيت، شايع‌ترين عارضه است. پريتونيت، علاوه بر اثرات مضر ناشى از پاسخ التهابى سيستميک، باعث دفع شديد و چندين‌ برابر پروتئين مى‌شود. در صورتى‌که حملهٔ پريتونيت شديد يا طولانى باشد، ممکن است خارج نمودن کاتتر تنک‌آف يا حتى عدم استفاده از اين روش، ضرورت يابد (تغيير PD به همودياليز). ارگانيسم‌هاى گرم مثبت (خصوصاً استافيلوکوک اورئوس و گونه‌هاى ديگر استاف) شيوع بيشترى دارند. سودوموناها يا عفونت‌هاى قارچى (معمولاً کانديدا) تمايل دارند که به درمان طبى مقاومت بيشترى داشته باشند. اگر به درمان شديد نياز باشد مى‌توان آنتى‌بيوتيک را به‌صورت وريدى يا داخل صفاقى تجويز کرد.

عوارض دياليز صفاقى

پريتونيت
هيپرگليسمى
هيپرترى‌گليسريدمى
چاقى
هيپوپروتئينمى
کليرانس ناکافى به‌دليل بيمارى عروقى يا عوامل ديگر
اورمى ثانوى به از بين رفتن عملکرد باقى‌ماندهٔ کليه