افوزيون پريکارد / تامپوناد تجمع مايع در پريکارديوم باعث پرشدگى ناقص قلب مى‌شود و خروجى قلبى را کاهش مى‌دهد. به‌طور شايع در بيماران دچار سرطان ريه يا پستان، لوسمي، يا لنفوم ديده مى‌شود. تامپوناد پريکارد همچنين مى‌تواند به‌عنوان عارضهٔ تأخيرى درمان رادياسيون مدياستينال محسوب شود. سمپتوم‌هاى شايع عبارتند از: تنگى‌نفس، سرفه، درد سينه، اورتوپنه، و ضعف. يافته‌هاى فيزيکى غالب عبارتند از افوزيون پلور، تاکيکاردى سينوسي، ديستانسيون وريد جوگولار، هپاتومگالي، و سيانوز. پالس پارادوکس، کاهش صداهاى قلبي، پولسوس آلترنانس، و فريکشن راب در بيمارى‌هاى پريکارديال بدخيم شيوع کمترى نسبت به انواع غير بدخيم دارند. اکوکارديوگرافى نقش تشخيصى دارد. پريکارديوسنتز مى‌تواند اگزودارى سروز يا خونى نشان دهد و سيتولوژى معمولاً سلول‌هاى بدخيم را نشان مى‌دهد.


درمان

درناژ مايع از ساک پريکارديال مى‌تواند تا انجام يک روش جراحى قطعي، جان بيمار را نجات دهد.