کتواسيدوز ديابتى (DKA) و حالت‌هاى هيپراسمولار غير کتوتيک (NKHS) عوارض حاد ديابت مليتوس (DM) مى‌باشند. DKA در ابتدا در بيماران دچار DM نوع يک و NKHS در بيماران دچار DM نوع ۲ ديده مى‌شود. هر دو اختلال همراه با کمبود انسولين مطلق يا نسبي، کاهش حجم، و تغيير حالت مغزى مى‌باشند. مشابهت‌ها و فرق‌‌هاى متابوليک در DKA و NKHS در جدول (مقادير آزمايشگاهى در کتواسيدوز ديابتى و حالت‌هاى هيپراسمولار غيرکتوني) خلاصه شده‌اند.

جدول مقادير آزمايشگاهى در کتواسيدوز ديابتى (DKA) و حالت‌هاى هيپراسمولار غيرکتونى (NKHS)

DKA NKHS
گلوکز mg/dL) mmol/L a) ۳۳/۳ - ۱۶/۷ (۶۰۰-۳۰۰) ۶۶/۶ - ۳۳/۳ (۱۲۰۰-۶۰۰)
سديمa  meq/L ۱۲۵-۱۳۵ ۱۳۵-۱۴۵
پتاسيمa نرمال تا b نرمال
منيزيم a نرمال b نرمال
کلرايدa نرمال نرمال
فسفاتa نرمال
کراتينين اندکى متوسط
اسمولاليته mOsm/mL ۳۲۰-۳۰۰ ۳۸۰-۳۳۰
کتون‌هاى پلاسما a ++++ +/-
بيکربنات سرم meq/L a <۱۵meq/L نرمال تا اندکى
pH شرياني ۷/۳-۶/۸ >۷/۳
Pco2 شريانى mmHg ۳۰-۲۰ نرمال
گپ آنيونى Na-(Cl+HCO3)],meq/L  a] نرمال تا اندکى


(دامنه‌ها نماينده مقادير مورد نظر در زمان پرزانتاسيون هستند)


a: تغييرات بزرگ در طى درمان DKA اتفاق مى‌افتد.


b: اگرچه سطوح پلاسمائى در زمان پرزانتاسيون طبيعى يا بالا هستند، ذخاير کلى بدن معمولاً تهى شده‌اند.