پيشگيرى ثانويه

با سرکوب تکثير ويروس عامل ايدز، مى‌توان بر طول عمر مبتلايان به HIV و کيفيت زندگى آنان افزود. درعمل زمانى داروهاى ضد رتروويروس تجويز مى‌گردد که تعداد لنفوسيت‌هاى T نوع CD4+ بيماران به کمتر از ۵۰۰ عدد در ميکروليتر کاهش يابد.


همچنين با درمان عفونت‌هاى عارض‌شده در زمينهٔ ايدز، نظير سل، پنومونى ناشى از پنوموسيستيس کاريني، توکسوپلاسموز و ساير عفونت‌هاى درمان‌پذير، مى‌توان بر طول عمر اين بيماران افزود.


درصورت کاهش تعداد لنفوسيت‌هاى TCD4+ به کمتر از ۲۰۰عدد درميکروليتر براحتمال بروز پنومونى ناشى‌از پنوموسيستيس کارينى افزوده مى‌گردد و لازم است با کوتريموکسازول به مقدار ۲ قرص در روز، پيشگيرى گردد. درضمن در بيمارانى که قادر به تحمل سولفاميدها نيستند، مى‌توان از داروهاى ديگرى مانند داپسون / پريمتامين يا کليندامايسين / پريمتامين استفاده نمود.


درصورت کاهش تعداد لنفوسيت‌هاى TCD4+ به کمتر از ۱۰۰ عدد در ميکروليتر بر احتمال عفونت‌هاى ناشى از MAC افزوده مى‌گردد و مى‌توان از داروهايى مانند ريفابوتين، آزيترومايسين يا کلاريترومايسين، استفاده نمود.


درصورتى که قطر PPD مبتلايان به عفونت ناشى از HIV حداقل ۵ ميليمتر باشد، با تجويز يک دورهٔ يک‌ساله ايزونيازيد ممکن است بتوان از تبديل عفونت سلى به بيمارى سل، جلوگيرى نمود.


ازآنجا که عفونت ناشى از ارگانيسم‌هاى کپسولدارى مانند هموفيلوس آنفلوانزا و پنوموکوک در مبتلايان به عفونت ناشى از HIV وجود دارد، بايد عليه اين عوامل، واکسينه گردند.


نيازى به ايزولاسيون افراد HIV مثبت نمى‌باشد. زيرا اقدام موجه و مؤثرى به‌حساب نمى‌آيد. احتياط‌هاى عمومى بايد درمورد کليهٔ بسترى‌شدگان در بيمارستان‌ها اعمال گردد و در بيماران مبتلا به AIDS اقدام‌هاى احتياطى متناسب با عفونت‌هايى که در اين زمينه رخ مى‌دهد، بايد صورت گيرد.


بايد وسايل آلوده به خون و ترشح‌هاى بيماران، ضدعفونى گردد. درضمن فضولات و ترشح‌هايى که به‌طور قابل رؤيت، به‌ خون و ترشح‌هاى بدن آلوده شده‌اند، بايد با استفاده از محلول‌هاى سفيدکننده يا ميکروب‌کش توبرکولوسيدال ضدعفونى گردند.

پيشگيرى ثالثيه

مداخلهٔ جراحى در مواقع لازم مناسب به‌نظر مى‌رسد.

ساير اقدام‌هاى کنترلى

اقدام‌هايى که طى طغيان‌ها، همه‌گيرى‌ها و پاندمى‌هاى بيمارى بايد انجام داد:


۱. تجهيز امکانات آزمايشگاهى کافى به‌منظور سرويس‌دهى بهتر به مبتلايان و جلوگيرى از انتقال ويروس به کارکنان آزمايشگاه


۲. تجهيز امکانات کافى بيمارستانى به‌منظور بهبود وضع بيماران و پيشگيرى از انتقال ويروس به پرسنل


۳. کنترل همه‌گيرى رعب و وحشت، ازطريق رسانه‌هاى گروهى


اقدام‌هايى که طى بروز حوادث و سوانحى مانند سيل، زلزله، آتشفشان، جنگ و امثال آن بايد انجام داد:


- لازم است از تجويز فراورده‌هاى خونى کنترل‌نشده اجتناب شود.


- پرسنل اورژانس نيز بايد از همان اقدام‌هاى احتياطى عمومى که در رابطه با پرسنل بهداشتى ذکر شد، تبعيت نمايند. درصورت عدم وجود دستکش لاستيکى و آلودگى پوست بدن به خون بايد هرچه سريع‌تر شسته شود. هنگامى که مشغول کارى هستيم که احتمال پاشيدن خون يا مايع‌هاى خونى وجود دارد، بايد از دهانبند، کلاه و لباس‌هاى محافظ، استفاده نماييم. مراکز انتقال خون اورژانس، بايد از خون اهداءکنندگانى استفاده نمايند که در مظان هيچيک از عادت‌هاى خطرزاى عفونت ناشى از HIV نيستند و به‌ترجيح از دهندگانى که پيش از آن ازنظر پادتن ضد HIV منفى بوده‌اند، استفاده کنند.