تب، علت ناشناخته به تبى گفته مى‌شود که ۵/۳۸ (۶/۱۰۰) يا بالاتر باشد بيش از ۳ هفته طول کشيده باشد، علت آن حتى پس ۱ هفته بسترى و بررسى‌هاى داخل بيمارستانى مشخص نشده باشد. نئوپلاسم‌هاى بدخيم، عفونت‌هاى مخفي، و بيمارى‌هاى نسج همبند هريک حدود يک‌سوم از تشخيص‌هاى نهائى را تشکيل مى‌دهند. آبسه‌هاى شکمى به‌ويژه کبد و لگن يک‌سوم از موارد عفونى را تشکيل مى‌دهند.

يافته‌هاى بالينى

نشانه‌ها و علائم

علائم سيستميک عبارتند از: بى‌حالي، لرز، تعريق شبانه، کاهش وزن و ناراحتى مبهم شکمى يا عضلانى - اسکلتي. نشانه‌هاى اختصاصى در اغلب موارد وجود ندارند ولى در صورت وجود عبارتند از: هپاتواسپلنومگالي، لنفادنوپاتي، و ناهنجارى‌هاى مفصل يا پوست.

يافته‌هاى آزمايشگاهى

ESR بيش از ۱۰۰mm/h همراه با ترومبوسيتوپنى قوياً به نفع سل، سرطان يا بيمارى بافت همبند است.


در صورت وجود هپاتومگالي، بيوپسى از کبد توصيه مى‌شود. بررس مغز استخوان بايد در اکثر بيماران انجام شود.

بررسى‌هاى تصويربردارى

راديوگرافى‌هاى اصلى عبارتند از: راديوگرافى از مجارى گوارشى و ادرارى با مادهٔ حاجب و اسکن‌هاى کبد - طحال، اولتراسونوگرافي، CTاسکن و اسکن‌هاى MRI غالباً مى‌توانند کانون‌هاى عفونى يا التهابى و تومورهاى بدخيمى را که قبلاً تا انجام لاپاروتومى تشخيص داده نشده بودند، نشان دهند. اسکن‌هاى راديونوکلئيد با لکوسيت‌هاى نشاندار - که بهتر است با گاليم ۶۷ نشان‌دار شده باشند تا اينديوم-۱۱۱ - حساسيت کمى دارند (۵۰% تا ۶۰%) ولى در دوران پس از عمل جراحى مفيدتر هستند. ميزان موارد منفى کاذب در اين تست‌ها در فرآيندهاى منتشر نظير واسکوليت يا بيمارى‌هاى گرانولوماتوز غيرکازئيفيه بيشتر است.

لاپاروتومى

اگر تمام بررسى‌ها به نتيجه نرسند، لاپاروتومى يا لاپاروسکوپى تشخيصى توصيه مى‌شود، چون در دوسوم از موارد علت را مشخص مى‌کند و ميزان موربيديتهٔ آن نيز پائين است. نئوپلاسم‌هاى لنفوپروليفراتيو و آدنوکار سينوم‌هاى مخفى (درخت صفراوي، پانکراس، کليه) شايع‌ترين انواع بيمارى بدخيم همراه با تب با علت ناشناخته هستند، و سل و عفونت کبدى - صفراوى شايع‌ترين علل عفونى آن محسوب مى‌شوند.