در ۸۵% از افراد جمعيت چهار غدهٔ پاراتيروئيد وجود دارد و حدود ۱۵% از افراد داراى بيش از چهار غده هستند. گاهى از اوقات يکى يا تعداد بيشترى از آنها ممکن است داخل غدهٔ تيروئيد يا تيموس قرار گرفته باشد و درنتيجه، موقعيت داخل تيروئيد يا مدياستينال داشته باشد. سومين غدهٔ پاراتيروئيد، که معمولاً در موقعيت تحتانى قرار مى‌گيرد، ممکن است در مدياستن قدامى (معمولاً در تيموس) يافت شود. پاراتيروئيدهاى فوقانى (IV) معمولاً در مجاورت و نزديک قسمت فوقانى لوب‌هاى طرفى تيروئيد قرار مى‌گيرند ولى ممکن است در حالى‌که با واسطهٔ يک پايهٔ عروقى بنلد به تيروئيد متصل باقى مى‌مانند، همراه با مرى به سمت پائين و مدياستن خلفى مهاجرت کنند.


غدهٔ طبيعى پاراتيروئيد، رنگ مشخص زرد - قهوه‌اى و شکل تخم‌مرغ، زبان، پلى‌پوئيد يا کروى دارد و ابعاد متوسط آن ۷×۳×۲ ميلى‌متر هستند. وزن متوسط چهار غدهٔ پاراتيروئيد روى‌هم رفته ۱۵۰ ميلى‌گرم است. محل ورود عروق به غده ناقى شکل است: اين مشخصه‌اى است که غدد پاراتيروئيد را از چربى متمايز مى‌کند.