اصطلاح سندرم خروجى سينه (thoracic outlet syndrome) به مجموعه‌اى از اختلالات اطلاق مى‌شود که در اثر واردشدن فشار غيرطبيعى به ساختارهاى سرخرگي، سياهرگي، يا عصبى در قاعدهٔ گردن ايجاد مى‌شوند. اغلب بيماران سابقه‌اى از تروماى گردنى را ذکر مى‌کنند.


نشانه‌ها به‌ندرت تا زمان بزرگسالى رخ مى‌دهند. در حال حاضر قرض بر اين است که اگرچه ممکن است تغييرات گذرائى در گردش خون رخ دهند، علت اصلى نشانه‌ها در بيشتر بيماران فشار متناوب بر روى يک يا چند تنهٔ شبکهٔ بازوئى است. به‌ اين ترتيب، نشانه‌هاى عصبى بر نشانه‌هاى ايسکمى يا فشار بر وريدها غلبه دارند.


درمان

بيشتر بيماران از اصلاح وضعيت بدنى و فيزيوتراپى با هدف بازگرداندن ارتباط و قدرت طبيعى ساختارهاى درون کمربند شانه‌اى سود مى‌برند. روش‌هاى جراحى براى کاستن از فشار خروجى سينه براى بيمارانى نگاه‌داشته مى‌شود که به ۶-۳ ماه درمان محافظه‌کارانه پاسخ نداده باشند.

يافته‌هاى بالينى

نشانه‌ها و علائم

نشانه‌ها شامل درد، گزگز، يا کرختى در منطقهٔ توزيع يک يا چند تنهٔ شبکهٔ بازوئى (معمولاً در حوزهٔ اولنار) است. اين نشانه‌ها ممکن است در اثر ابدوکسيون بيش از حد و طولاني، مثلاً در نقاش‌هاى ساختمان، آرايشگرها، و رانندگان کاميون ايجاد شوند. کرختى دست‌ها اغلب بيمار را از خواب بيدار مى‌کند. در معاينهٔ فيزيکي، نقايص حرکتى نادر و معمولاً نشانهٔ فشردگى شديد درازمدت هستند. آتروفى عضلانى ممکن است در دست ديده شود. نبض راديال را مى‌توان با ابدوکسيون باز و همراه با چرخاندن سر به‌طرف مقابل (تست آدسون) ضعيف کرد، گرچه کاهش، نبض با اين مانور اغلب در افراد کاملاً بدون نشانه رخ مى‌دهد. دق ملايم روى شبکهٔ بازوئى در فضاى فوق‌چنبرى باعث ايجاد حس‌هاى محيطى مى‌شود (تست تينل) و نشانه‌ها را در بيماران دچار گيرافتادن مزمن عصبى باز توليد مى‌کند. معمولاً با ابدوکسيون بازو، روى سرخرگ زيرچنبرى در بالاى مرکز استخوان کلاويکولا، بروئى شنيده مى‌شود. انسداد سياهرگ زيرچنبرى با ادم اندام فوقانى از عوارض شايع سندرم خروجى سينه است.

تشخيص

اگرچه عکسبردارى از گردن و بررسى‌هاى هدايت عصبى محيطى تشخيص سندرم خروجى سينه را تائيد نمى‌کنند، براى مشخص‌کردن احتمالات ديگر باارزش هستند. آرتريوگرافى ممکن است در هنگام ابدوکسيون بازو تنگى سرخرگ آگزيلارى يا زيرچنبرى را نشان دهد. اين حالت مى‌تواند در افراد سالم نيز رخ دهد و تشخيصى نيست، ولى گشادى پس از تنگى سرخرگ مشخصاً غيرطبيعى و نشان‌دهندهٔ ضايعه‌اى قطعى است.