نام فارسى نئوميسين سولفات
  نام انگليسى NEOMYCIN SULFATE
  نام تجارى دارو Mycifradin, Myciguent, Diacol
  گروه دارويى آنتى‌بيوتيک
  گروه شيميايى دارو آمينوگليکوزيد.
  مكانيسم اثر با اتصال به زير واحد ريبوزومى و ايجاد اشتباه در زنجيره اسيدآمينه در حال ساخت در ساخت پروتئين ايجاد اختلال کرده و باعث مرگ سلولى باکترى مي‌شود.
  موارد مصرف عفونت‌هاى سيستميک شديد در دستگاه عصبى مرکزي، تنفسي، گوارشي، مجارى ادرار، چشم، استخوان، پوست و بافت‌هاى نرم حاصل از پسودوموناآئروژينوزا، E.coli، انتروباکتر، P.vulgaris. K.pneumoniae؛ هم‌چنين براى کوماى کبدي، استريل کردن روده قبل از عمل جراحي، اسهال عفونى حاصل از E.coli انتروپاتوژنيک استفاده مي‌شود.
  ميزان مصرف عفونت‌هاى سيستميک شديد:
بالغين: تزريق عضلانى ۱۵mg/kg در روز در ۴ دوز منقسم حداکثر تا يک گرم در روز.
کوماى هپاتيک:
بالغين: ۱۲ـ۴ گرم خوراکى در روز در دوزهاى منقسم به‌مدت ۵ تا ۶ روز؛ ۲۰۰ml از محلول %۱ يا ۱۰۰ml از ۲% که به‌مدت ۵/۰ تا يک ساعت در مقعد نگهداشته مي‌شود.
کودکان: ۱۰۰ـ۵۰ mg/kg در روز در دوزهاى منقسم.
استريل کردن روده‌ها قبل از عمل:
بالغين: يک گرم خوراکى هر يک ساعت ۴ دوز، سپس ۱ گرم هر ۴ ساعت در ۵ دوز.
اسهال:
بالغين: ۵۰mg/kg خوراکى در ۴ دوز منقسم براى ۳ـ۲ روز.
کودکان: ۱۰۰ـ۵۰ mg/kg خوراکى در ۴ دوز منقسم براى ۳ـ۲ روز.
موارد منع مصرف: انسداد روده‌اى (مصرف خوراکي)، بيمارى کليوى شديد، حساسيت مفرط.
  توضيحات دارو عوارض جانبي:
ادرارى تناسلي: اليگوري، هماچوري، آسيب کليوي، ازوتمي، نارسائى کليوي، مسموميت کليوي.
دستگاه عصبى مرکزي: منگي، افسردگي، بي‌حسي، ترمور، تشنج، پرش عضلاني، مسموميت عصبي.
چشم، گوش، حلق و بيني: سميت گوش، کري، اختلال بينائي.
خوني: اگرانولوسيتوز، ترومبوسيتوپني، لکوپني، ائوزينوفيلي، کم‌خوني.
گوارشي: تهوع، استفراغ، بي‌اشتهائي، افزايش AST, ALT, بيليروبين، هپاتومگالي، نکروز کبدي، اسپلنومگالي.
قلبي‌عروقي: کاهش فشارخون، ميوکارديت.
پوستي: راش، سوزش، کهير، حساسيت به نور، درماتيت.
احتياطات: در نوزادان، بيمارى کليوى خفيف، حاملگى (در گروه C قرار دارد)، نقايص شنوائي، شيردهي، مياستني‌گراويس بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: ۳۰% در بزرگسالان، ۱۰% در نوزادان. اوج اثر: ۴ـ۱ ساعت. دفع: از راه مدفوع (نيمه عمر ۳ ساعت).
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ وزن قبل از شروع درمان، تعيين دوز معمولاً براساس وزن ايده‌آل صورت مي‌گيرد اما مي‌توان براساس وزن واقعى آن را محاسبه کرد.
ـ نسبت I&O، تجزيه ادرار روزانه براى پروتئين اوري، سلول، سيلندر؛ تغييرات ناگهانى در برون‌ده ادرارى را گزارش کنيد.
ـ pH ادرارى در صورتي‌که دارو در UTI مصرف مي‌شود؛ ادرار بايد قليائى شود.
توصيه‌ها:
ـ تزريق عضلانى در عضلات حجيم، محل‌هاى تزريق را تغيير دهيد.
ـ فاصله بين دوزها براى حفظ سطح خونى بايد حفظ شود.
ـ قليائى کردن ادرار در صورتي‌که در عفونت ادرارى مصرف مي‌شود زيرا اثر دارو در محيط قليائى بيشتر است.
روش تهيه / تجويز:
ـ مايعات کافى در حد ۳ـ۲ ليتر در روز مصرف شود مگر آنکه ممنوع باشد، اين کار براى جلوگيرى از تحريک لوله‌اى صورت مي‌گيرد.
ـ در صورت اختلال تعادل، کمک در حرکت بيمار و ديگر اقدامات حفاظتي.
ارزيابى باليني:
پاسخ‌درماني: برطرف شدن تب، بهبودى زخم‌هاى درناژکننده کشت و رنگ‌آميزى منفى بعد از درمان.
اختلال کليوى با جمع‌آورى ادرار براى کليرانس کراتينين، BUN، کراتينين سرم، در صورت اختلال کليوى دوز پائين بايد مصرف شود (ml/min 80> کليرانس کراتينين.
بررسى کرى با آزمايشات شنوائي‌سنجي، صداى زنگ و غرش، سرگيجه؛ شنوائى را قبل، بعد و در طول درمان بررسى کنيد.
دهيدراتاسيون: وزن مخصوص بالا، کاهش تورگور پوستي، خشکى غشاهاى مخاطي، ادرار تيره‌رنگ.
رشد بيش از حد عفونت: افزايش درجه حرارت، بي‌حالي، قرمزي، درد، تورم، خارش اطراف مقعد، اسهال، استوماتيت، تغيير در سرفه و خلط.
کشت و رنگ‌آميزى در شروع عفونت براى تعيين ارگانيسم عفوني.
اختلال عملکرد و ستيبولي: تهوع، استفراغ، سرگيجه، سردرد، در صورت شديد بودن مصرف دارو بايد قطع شود.
محل تزريق از نظر قرمزي، آبسه؛ کمپرس آب‌گرم در محل تزريق.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ گزارش کردن سردرد، سرگيجه، علائم رشد بيش از حدعفونت، اختلال کليوي.
ـ گزارش کردن از دست دادن شنوائى صداى زنگ و غرش در گوش‌ها يا احساس پرى در سر.
درمان مصرف بيش از حد دارو: همودياليز، کنترل سطح خونى دارو.