نام فارسى مپروبامات
  نام انگليسى MEPROBAMATE
  نام تجارى دارو Equanil, Meprospan, Miltown, Neuramata, Neurate, Restenil
  گروه دارويى آرام‌بخش / خواب‌آور
  موارد مصرف اضطراب، داروى کمکى در اختلالات همراه با اضطراب، رفع بي‌خوابي.
  ميزان مصرف بالغين: ۶/۱ـ۲/۱ گرم خوراکى در ۲ تا ۳ دوز منقسم حداکثر تا ۴/۲ گرم در روز.
کودکان ۶ تا ۱۲ سال: ۲۰۰ـ۱۰۰ ميلي‌گرم خوراکى ۲ تا ۳ بار در روز.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط، نارسائى کليه، پورفيرى حاد متناوب، حاملگى (در گروه D قرار دارد)، سوءاستفاده داروئى يا وابستگى داروئي، کودکان کوچکتر از ۶ سال.
  توضيحات دارو عوارض جانبي:
خوني: ترومبوسيتوپني، لکوپني، ائوزينوفيلي.
دستگاه عصبى مرکزي: سرگيجه، خواب‌آلودگي، سردرد، تشنج.
گوارشي: تهوع، استفراغ، بي‌اشتهائي، اسهال، استوماتيت.
پوستي: کهير، خارش، راش ماکولوپاپولر.
قلبي‌عروقي: کاهش فشار خون، تاکيکاردي، طپش قلب، هيپرترمي.
چشم، گوش، حلق و بيني: تارى ديد، وزوز گوش، ميدرياز، کلام نامفهوم.
احتياطات: در اقدام به خودکشي، افسردگى شديد، بيمارى کليوي، بيمارى کبدي، پيرى بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: کامل. شروع اثر: يک ساعت. اوج اثر: ۳ـ۱ ساعت. انتشار: گسترده، از جفت رد مي‌شود. متابوليسم: کبدى و سريع. دفع: کليوى (نيمه عمر ۱۱ـ۱۰ ساعت).
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ فشارخون (درازکشيده، ايستاده)، نبش؛ در صورتي‌که فشار خون سيستوليک ۲۰mmHg کاهش يابد، مصرف دارو را قطع کرده و به پزشک اطلاع دهيد؛ وضعيت تنفسى هر ۵ تا ۱۵ دقيقه در صورت تزريق وريدى دارو.
ـ آزمايشات خونى CBC در طى درمان طولاني‌مدت، ديسکرازى خونى به‌ندرت ايجاد مي‌شود.
ـ آزمايشات کبدي: ALT, AST، بيلي‌روبين، کراتينين، LDH، آلکالن فسفاتاز.
توصيه‌ها:
ـ براى کاهش علائم گوارشى دارو با شير يا غذا مصرف شود.
ـ دارو با شير يا غذا در صورتي‌که بيمار نمي‌توانند قرص را ببلعد، آن را له کنيد.
ـ دارو با شير يا غذا آدامس بدون قند، آب‌نبات سفت و جرعه‌هاى مکرر آب براى خشکى دهان استفاده شود.
ـ به‌خاطر ايجاد سرگيجه / خواب‌آلودگى در شروع درمان، در موقع حرکت به بيمار کمک داده شود.
ـ اقدامات حفاظتى مانند نرده‌هاى کنار تخت فراهم شود.
ـ کنترل کنيد که داروى خوراکى توسط بيمار بلعيده شود.
ارزيابى باليني:
پاسخ‌درماني: کاهش اضطراب، بي‌قراري، بي‌خوابي.
وضعيت رواني: خلق، خوي، احساس، الگوى خواب، خواب‌آلودگي، سرگيجه.
وابستگى فيزيکي، علائم محروميت: سردرد، تهوع، استفراغ، درد عضلاني، ضعف، هيپرترمي، مرگ، تشنج بعد از استفاده طولاني‌مدت.
تمايلات خودکشي.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ دارو را مي‌توان همراه غذا مصرف نمود.
ـ عدم استفاده از دارو براى استرس‌هاى روزمره يا استفاده بيش از ۴ ماه مگر با نظارت پزشک؛ عدم استفاده بيش از مقدار تجويزشده، زيرا ممکن است باعث ايجاد عادت شود.
ـ اجتناب از داروهاى OTC (الکل، ضدسرماخوردگي، ضد تب يونجه) مگر با نظارت پزشک.
ـ به‌خاطراحتمال ايجاد خواب‌آلودگى از رانندگى و ديگر کارهائى که نياز به هوشيارى دارند، بپرهيزيد.
ـ اجتناب از مصرف الکل و ديگر داروهاى روان‌گردان مگر در صورتي‌که پزشک تجويز کرده باشد.
ـ به آهستگى بلند شويد چونکه، احتمال غش‌کردن بيمار وجود دارد.
ـ خواب‌آلودگى در شروع درمان ممکن است بدتر شود.
تداخل با تست‌هاى آزمايشگاهي:
افزايش کاذب: OHCSـ۱۷
مثبت کاذب: تست فنتول‌آمين.
درمان مصرف بيش از حد دارو: لاواژ، علائم حياتى اقدامات حمايتي.