نام فارسى لورازپام
  نام انگليسى LORAZEPAM
  نام تجارى دارو Ativan,Alzapam
  گروه دارويى آرام‌بخش / خواب آور
  گروه شيميايى دارو بنزوديازپين
  مكانيسم اثر تضعيف نواحى زيرقشرى دستگاه عصبى مرکزى شامل سيستم ليمبيک و تشکيلات مشبک (RF).
  موارد مصرف اضطراب، تحريک‌پذيرى در اختلالات روانى يا عضوي، قبل از عمل جراحي، بي‌خوابي، علائم محروميت حاد الکل، ضدتشنج، داروى کمکى در اعمال آندوسکوپي.
  ميزان مصرف اضطراب:
بالغين: ۶ـ۲ mg/day خوراکى در دوزهاى منقسم، حداکثر تا ۱۰mg/day.
بي‌خوابي:
بالغين: ۴ـ۲ ميلي‌گرم خوراکى قبل از خواب، بعد از ۲ هفته درمان مداوم، اثر آن به حداقل مي‌رسد.
قبل از جراحي:
بالغين: ۴ـ۲ ميلي‌گرم عضلانى يا وريدي.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به بنزوديازپين‌ها، گلوکوم با زاويه تنگ، سايکوز، حاملگى (در گروه D قرار دارد)، بچه‌هاى کوچکتر از ۱۲ سال، سابقه سوءاستفاده داروئي، COPD، اغماء، شوک مسموميت حاد با الکل.
  توضيحات دارو عوارض جانبي:
دستگاه عصبى مرکزي: سرگيجه، خواب‌آلودگي، منگي، سردرد، اضطراب ترمور، تحريک خستگي، افسردگي، بي‌خوابي، توهم، ضعف، بي‌ثباتي.
گوارشي: يبوست، خشکي‌دهان، تهوع، استفراغ، بي‌اشتهائي، اسهال.
پوستي: راش، درماتيت، خارش.
قلبى عروقي: کاهش فشار خون وضعيتي، تغييرات ECG، تاکيکاردي، کاهش فشار خون.
چشم، گوش، حلق و بيني: تارى ديد، وزوز گوش، گشاد شدن مردمک.
احتياطات:
در پيري، ناتواني، بيمارى کبدي، بيمارى کليوي، سندرارگانيک مغز (OBS)، مياستنى گراو، قصد خودکشى بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: کامل. شروع اثر: وريدى بلافاصله، عضلانى ۳۰ـ۱۵ دقيقه. اوج اثر: عضلانى ۹۰ـ۶۰ دقيقه، خوراکى ۲ ساعت. مدت اثر: ۲۴ـ۱۲ ساعت. انتشار: از جفت رد مي‌شود. متابوليسم: کبدي. دفع: کليوى (نيمه عمر ۲۰ـ۱۰ ساعت).
تداخلات داروئي: سايمتيدين سطح پلاسمائى و سميت آن را افزايش مي‌دهد؛ باعث کاهش اثرات ضد پارکينسونى لوودوپا مي‌شود؛ باعث افزايش سطح پلاسمائى فني‌توئين مي‌شود؛ سيگار باعث کاهش اثرات آرام‌بخش آن مي‌شود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ فشارخون (در حالت ايستاده، دراز کشيده)، نبض؛ در صورتي‌که فشارخون سيستوليک ۲۰mmHg کاهش يافت مصرف دارو را قطع کرده و به پزشک اطلاع دهيد؛ در تزريق وريدي، وضعيت تنفسى را هر ۵ تا ۱۵ دقيقه کنترل کنيد.
ـ آزمايشات خوني: CBC، در طول درمان طولاني‌مدت؛ ديسکرازى خونى به‌ندرت ايجاد مي‌شود.
ـ آزمايشات کبدي: ALT, AST, بيليروبين، کراتينين، LDH، آلکالن فسفاتاز.
توصيه‌ها:
ـ براى کاهش علائم گوارشى دارو با غذا يا شير مصرف شود.
ـ در صورتي‌که بيمار نمي‌تواند قرص را ببلعد، آن را له کنيد.
ـ براى خشکى دهان از آدامس بدون قند، آب‌نبات سفت و جرعه‌هاى مکرر آب استفاده شود.
ـ تزريق وريدى بعد از رقيق‌سازى دارو با همان حجم محلول سازگار انجام شود، تزريق با استفاده از لوله Y يا شيره سه‌راه که هر دقيقه ۲mg يا کمتر دارو تزريق مي‌شود، صورت گيرد.
ـ تزريق عضلانى به‌صورت عميق و در عضلات حجيم انجام شود.
روش تهيه / تجويز:
ـ به‌خاطر ايجاد خواب‌آلودگى / سرگيجه در شروع درمان در موقع حرکت به بيمار کمک داده شود.
ـ اقدامات حفاظتى مانند نرده‌هاى کنار تخت فراهم شود.
ـ مصرف فرم خوراکى دارو را کنترل کنيد.
ارزيابى باليني:
پاسخ درماني: کاهش اضطراب، بي‌قراري، بي‌خوابي.
وضعيت رواني: خلق، احساس، خوي، الگوى خواب، خواب‌آلودگي، سرگيجه.
وابستگى فيزيکي، علائم محروميت: سردرد، تهوع، استفراغ، درد عضلاني، ضعف، ترمور، تشنج، بعد از استفاده طولاني‌مدت و زياده از حد.
تمايلات خودکشي.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ دارو را مي‌توان همراه غذا مصرف نمود.
ـ عدم استفاده از دارو براى استرس‌هاى روزانه و يا استفاده بيشتر از ۴ ماه مگر با نظر پزشک؛ عدم استفاده بيش از ميزان تجويزشده، زيرا ممکن است باعث عادت شود.
ـ پرهيز از فرآورده‌هاى OTC (ضدسرفه، ضدسرماخوردگي، ضد تب يونجه) مگر با نظر پزشک.
ـ به‌خاطر ايجاد خواب‌آلودگى از رانندگى و کارهائى که نياز به هوشيارى دارند بپرهيزيد.
ـ اجتناب از مصرف الکل يا ديگر داروهاى سايکوتروپ مگر با نظارت پزشک.
ـ بعد از استفاده طولاني‌مدت، مصرف دارو را به‌طور ناگهانى قطع نکند.
ـ بيمار به آهستگى بلند شود زيرا ممکن است غش کند.
ـ خواب‌آلودگى در شروع درمان ممکن است شديدتر شود.
ـ در سنين بارورى از روش‌هاى کنترل موائيد استفاده کند.
تداخل با تست‌هاى آزمايشگاهي:
افزايش: AST, ALT, بيليروبين سرم.
کاهش: RAIU.
افزايش کاذب: ۱۷ـ هيدروکسى کورتيکواستروئيدها.
درمان مصرف بيش از حد دارو: لاواژ، کنترل علائم حياتي، مراقبت‌هاى حمايتي.