نام فارسى انفلوران
  نام انگليسى ENFLURANE
  گروه دارويى بيهوش‌كننده عمومى
  مكانيسم اثر با عبور از سد خونى - مغزى باعث بيهوشى عمومى مي‌شود.
  موارد مصرف القاء و نگهدارى بيهوشى عمومي، به‌عنوان ضددرد در زايمان‌هاى واژينال و سزارين.
  ميزان مصرف بالغين و كودكان: به‌صورت استنشاقى بسته به وضعيت عمل، نياز بيمار و تشخيص پزشك تجويز مي‌شود.
  توضيحات دارو (جهت اطلاعات بيشتر درمورد عوارض جانبي، موارد منع مصرف و احتياطات به تك‌نگار HALOTHAN مراجعه شود).
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
اندازه‌گيرى ضربان و ريتم قلبي، فشارخون، بررسى وضعيت تنفسى و تهويه‌اى و دماى بدن در پيگيرى وضعيت بيمار مهم است.
توصيه‌ها:
ـ دارو را مي‌توان همراه جريان اکسيژن يا مخلوط اکسيژن ـ اکسيدنيترو تجويز کرد.
ـ هنگام القاء بيهوشى مي‌بايست غلظت دارو به آهستگى زياد شود (۵/۰ درصد در هر چند بار تنفس).
ـ در صورت احتمال ضعف تنفسى و اسيدوز تنفسى ضمن کمک به تنفس از تنفس بيش از حد اجتناب کنيد (به‌علت خطر بروز تشنج).
ارزيابى باليني:
درماني: بيهوشى عمومي، قابل تحمل شدن درد در زايمان واژينال.
افزايش فشار داخل جمجمه: مصرف باربيتورات‌ها و اقدام به تنفس زياد براى کاهش فشار داخل جمجمه‌اى بايد قبل و طى تجويز انفلوران انجام شود.
درد پس از بيهوشي: به‌دليل کوتاه بودن طول اثر ضددرد، داروهاى ضد درد زودتر از ديگر داروهاى بيهوشى استنشاقى شروع مي‌شود.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ به بيمار توصيه کنيد تا ۲۴ ساعت پس از بيهوشى از مصرف الکل و ساير داروهاى مضعف تنفسى خوددارى کند.