نام فارسى کلوفيبرات
  نام انگليسى CLOFIBRATE
  نام تجارى دارو Atromid-s, Claripex, Novo Fibrate
  گروه دارويى پائين‌آورنده چربى خون
  گروه شيميايى دارو از مشتقات اسيد آريل اكسى سوبرتيريك
  مكانيسم اثر از ساخته‌شدن VLDL و LDL كه مسئول ايجاد تري‌گليسريدها و حركت آنها از نسوج هستند جلوگيرى مي‌كند و باعث افزايش ترشح استرول‌هاى خنثى مي‌گردد.
  موارد مصرف افزايش چربى خون، گزانتوم توبروزوم و در هيپرليپيدمى نوع IV،III و V و موارد تثبيت‌نشده مثل ديابت بي‌مزه.
  ميزان مصرف هيپرليپيدمي:
بالغين: مصرف خوراكى 2 گرم از دارو در روز و در 4 دوز منقسم.
ديابت بي‌مزه:
بالغين: روزانه 2-1/5 گرم خوراكى در 4 دوز منقسم.
موارد منع مصرف: در بيماري‌هاى شديد كبدى يا كليوي، سيروز اوليه صفراوي.
  توضيحات دارو عوارض جانبي:
گواشي: تهوع، استفراغ، سوءهاضمه، افزايش آنزيم‌هاى كبدى و التهاب حفره دهان، نفخ، هپاتومگالي، گاستريت، افزايش سنگ‌هاى صفراوى و افزايش وزن.
پوست: راش، كهير، خارش، خشكى پوست و موها، آلوپسي.
خوني: لكوپني، آنمي، ائوزينوفيلي، خونريزي.
سيستم عصبى مرکزي: خستگي، ضعف، خواب‌آلودگي، سرگيجه.
ادرارى تناسلي: کاهش ميل جنسي، ناتوانى جنسي، سوزش ادرار، پروتئين و خون در ادرار و کاهش ادرار (اليگوري).
عضلانى اسکلتي: ميالژي، آرترالژي.
قلبى عروقي: آنژين، آريتمي‌ها، ترومبوفلبيت، آمبولي‌هاى ريوي.
متفرقه: پرخورى و افزايش وزن.
احتياطات: در زخم معده سابقه يرقان يا بيمارى کبدي، سنگ صفراوي، هيپوتيروئيدي، بيمارى قلبى عروقي، در حاملگى (در گروه C قرار دارد)، در شيردهى بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: کامل. اوج اثر: ۶ـ۴ ساعت. متابوليسم: در خون به اسيد کلوفيبريک تبديل شده و در کبد متابوليزه مي‌شود. دفع: کليوى (نيمه عمر: ۳۵ـ۱۲ ساعت).
تداخلات داروئي: مصرف همزمان وارفارين باعث تشديد خطر هيپوپروترومبينمى مي‌شود؛ با مصرف همزمان با سولفونيل اوره‌ها باعث تشديد اثر هيپوگليسميک مي‌شود؛ پروبنسيد باعث تشديد اثر کلوفيبرات مي‌شود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ در صورتي‌که بيمار تحت درمان طولاني‌مدت است بررسى وضعيت کليوى و کبدى به‌عمل آيد.
توصيه‌ها:
ـ در صورت بروز علائم گوارشى دارو را به‌همراه غذا مصرف کنيد.
ارزيابى باليني:
پاسخ به درمان: کاهش ميزان تري‌گليسريد‌ها طى ۲ـ۱ ماه.
افزايش ناگهانى (ريباند): در ماه دوم و سوم به‌دنبال افت سطح چربي‌ها (و يا قطع ناگهانى دارو).
کاهش اسهال، و خارش (در صورتي‌که افزايش ميزان صفرا وجود داشته باشد).
وضعيت روزانه روده‌ها: در صورت بروز يبوست افزايش حجم غذاى مصرفى و مايعات ضرورى است.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ که حدود ظرفيت تحمل بيمار لازم است داشته باشد چرا که در صورت فراموش‌کردن دوز مصرفى مسموميت ممکن است رخ دهد.
ـ که عوامل خطرساز بايد کاسته شوند: مثل چربى زياد در غذا، سيگار کشيدن و مصرف الکل و هم‌چنين ورزش نکردن.
ـ در صورت مصرف دارو کنترل مواليد بايد صورت گيرد.
ـ علائم دستگاه ادرارى تناسلى گزارش شود: کاهش ميل جنسى و ناتوانى جنسي، سوزش ادرار و پروتئين و خون در ادرار و کاهش حجم ادرار.
تداخل با تست‌هاى آزمايشگاهي:
افزايش: تست‌هاى کبدى BSP, CPK, و تست کدورت تيمول.