اگر افکار نادرست دربارهٔ يائسگى در مغز زنان جوان رسوخ کند از بين بردن آن بسيار مشکل خواهد بود. دختران بايستى همزمان با کسب اطلاعات دربارهٔ قاعدگى درباره يائسگى نيز آگاهى‌هاى لازم را بياموزند. يائسگى در زبان عوام ”تغيير زندگي“ خوانده مى‌شود، زيرا در اين دوره تغييراتى در دستگاه تناسلى روى مى‌دهد. تخمدان‌ها فعاليت خود را از دست مى‌دهند، عمل تخمک‌گذارى ديگر انجام نمى‌شود و ترشح هورمون‌ها نامتعادل مى‌گردد. قاعدگى تا زمانى که هورمون‌هاى مترشحه از تخمدان‌ها روى غشاء رحم تأثير مى‌نمايد ادامه دارد و وقتى تخمدان‌ها عمل نکند، قاعدگى نيز متوقف خواهد شد. در اصطلاح علمى پايان يافتن دوره امکان توليدمثل را در زن که با از دست دادن فعاليت تخمدان‌ها و قطع قاعدگى و بعضى تغييرات بدنى و روانى ديگر مشخص مى‌شود، يائسگى مى‌خوانند. علائم مشخصى براى اين دوران ذکر نشده است ولى معمولاً با ناراحتى‌هايى در سلسله اعصاب و دستگاه گوارش همراه مى‌باشد. در برخى ممکن است گرم شدن، سرخ شدن و برافروختن ناگهانى پوست همراه با عرق کردن زياد مشاهده شود که به‌علت تغييرات موقت در دستگاه گردش خون مى‌باشد.


معمولاً قاعدگى به‌ تدريج از بين مى‌رود، بدين طريق که ابتدا نامرتب شده و مقدار خونريزى کم مى‌شود و بالاخره به‌کلى متوقف مى‌گردد. در بعضى‌ها نيز ممکن است يک مرتبه قطع گردد. در اين دوران زنان شروع به اضافه کردن وزن مى‌نمايند و بايستى مواظب رژيم غذايى خود باشند و از زياد شدن وزن خود جلوگيرى نمايند. يائسگى معمولاً در سنين ۴۰ تا ۵۰ سالگى اتفاق مى‌افتد و گاهى به‌علت عوامل موروثي، حامله شدن، و يا رشد زياد بدن، يائسگى ديرتر از موعد مزبور اتفاق مى‌افتد. برعکس زنانى که کارهاى سخت انجام مى‌دهند، زنان ازدواج نکرده، و هم‌چنين زنان چاق زودتر از موقع يائسه مى‌شوند. براى اينکه با يائسگى به‌نحو موفقيت‌آميز روبرو شوند، رعايت اصول عمومى بهداشت بسيار مهم است. زيرا اشکالات بهداشتي، اين تغيير زندگى را بسيار دشوار مى‌سازد. استراحت، ورزش‌هاى ملايم در هواى آزاد، آرامش و تفريحات سالم، مقابله و خو گرفتن با تغييرات هورمونى را که در نتيجه يائسگى به‌وجود مى‌آيد آسان مى‌سازد. برداشت روانى خوب در اين مرحله بيش از اندازه مهم است. بعضى از خانم‌ها بدون جهت تصور مى‌کنند که يائسگى باعث کم شدن نيروهاى روانى و يا قواى جنسى مى‌گردد که صحيح نبوده و بدون دليل مى‌باشد.


ممکن است پذيرفتن يائسگى همراه با خوش‌بينى براى خانم‌ها به اين دليل دشوار باشد که آن را علامت پير شدن مى‌دانند و هم‌چنين ممکن است بر حسب اتفاق همزمان با يائسگى تغييراتى در زندگى داخلى خانوادگى زن روى دهد که آن را معلول يائسگى بدانند. مثلاً وقتى همزمان با يائسگى فرزندان وى نيز ازدواج نمايند و خانه را ترک کنند، ناراحتى حاصل از اين امر باعث افزايش ناراحتى‌هاى بدنى وى مى‌گردد و تمام اين ناراحتى‌ها را به‌علت يائسگى مى‌داند. يک خانم واقع‌بين و آگاه بايستى به‌خاطر داشته باشد که يائسگى يک تغيير بدنى طبيعى است که بعد از آن ديگر نخواهد توانست بچه‌اى به‌دنيا بياورد و در حقيقت خود او نيز در موقعيتى نيست که مايل باشد از يک نوزاد تازه و کوچک نگه‌دارى نمايد و طبيعيت اين وظيفه غير لازم را از دوش او برداشته است.


خانم‌ها در دوران يائسگى بايستى تحت مراقبت پزشکى قرار داشته باشند زيرا ملاقات مرتب با پزشک و اطمينان از اين که همه چيز کاملاً طبيعى و عادى است از نظر روانى کاملاً لازم است.