عفونت اعضاء تناسلى و نواحى مقعد با ويروس تبخال ساده يکى از شايع‌ترين علل بيمارى‌هاى مقاربتى در کشورهاى توسعه يافته است. علائم ۴ تا ۷ روز بعد از تماس جنسى شروع مى‌شود که ابتدا به‌صورت سوزش موضعى است. مدت کوتاهى بعد از آن تاول‌هاى کوچک پر از مايعى بروز مى‌کنند که پاره زخمى مى‌شوند. اين زخم‌ها دردناک هستند و پوست ختنه‌‌گاه، نوک و جسم آلت در مردان و لب‌هاى فرج، کليتوريس، مهبل، و دهانه رحم در زنان ظاهر مى‌شوند. در مردان و زنانى که راست رودهٔ آنها نيز در معرض تماس جنسى است، تاول‌ها ممکن است در راست روده و حوالى مقعد بروز کنند.


تاول‌ها ۳ تا ۵ روز باقى مى‌مانند و بعد از آن رويه مى‌بندند و طى ۱۰ روز با گذاشتن اثر زخم يا بدون آن ناپديد مى‌شوند. هنگام عفونت، غدد لنفاوى کشالهٔ ران ممکن است متورم و دردناک شوند. علائم عمومى مثل تب و کوفتگى ممکن است با اين عفونت همراه باشند. بعد از بهبودى ويروس در عقده‌هاى عصبى ناحيه مخفى مى‌شود و از آنجا ممکن است ظاهر شود و در فواصل زمانى مختلف پوست را دوباره عفونى کند. حملات عود بيمارى ممکن است توسط تب بالا، بيماري، آفتاب سوختگي، يا فشارهاى روحى برانگيخته شوند. اين موارد عود ظرف ۷ تا ۹ روز برطرف مى‌شوند و معمولاً شدت آنها کمتر از بيمارى اوليه است.

عوارض

عوارض عفونت‌هاى ويروس تبخال ساده (دهانى و تناسلي) عبارتند از:


مننژيت (التهاب پردهٔ مغز) و درگيرى اعصاب محيطى (شامل يبوست، ناتوانى در دفع ادرار، و ناتوانى جنسى در مردان). اطفال، سالخوردگان، و افراد مبتلا به نقص ايمنى (افرادى که به‌مدت طولانى از استروئيدها استفاده کرده‌اند؛ مبتلايان به ايدز؛ و غيره) به‌ويژه آسيب‌پذير هستند. زنان حاملهٔ مبتلا به تبخال تناسلى فعال ممکن است براى جلوگيرى از عفونت نوزدان آنها با بيمارى‌هاى متنوع و شديد و پيشگيرى از عقب‌ماندگى ذهنى آنها، نياز به سزارين داشته باشند. بيماران مبتلا به التهاب پوستى حساسيتى ممکن است به شکل مهلکى از عفونت ويروس تبخال ساده (اگزماهرپتيکوم) مبتلا شوند.

درمان

در حال حاضر درمانى براى تبخال تناسلى وجود ندارد. براى درد ناشى از تبخال مسکن‌هائى مثل آسپيرين و استامينوفن مناسب هستند. کمپرس با سرم نمکى (يک قاشق چايخورى نمک در يک ليوان آل) تسکين‌دهنده اسست و به پاکيزه نگه داشن تاول‌ها کمک مى‌کند. پزشک داروى آسيکلووير را به‌صورت موضعى يا خوراکى تجويز خواهد کرد. اين دارو در کاهش شدت علائم در عفونت‌هاى اوليه و ثانويه مؤثر است و وقتى براى پيشگيرى مصرف شوود ميزان عود را کاهش مى‌دهد. با وجود اين حتى اگر اين دارو در آغاز عفونت‌هاى اوليه مصرف شود، از عود بيمارى جلوگيرى نمى‌کند.


درمان با ويتامين، مواد معدنى و داروهاى رنگي، نوردرمانى و رژيم‌هاى خاص غذائي، همگى در درمان عفونت‌هاى ويروس تبخال بى‌تأثير هستند.


بايد به‌ خاطر داشت که تبخال دهانى مى‌تواند به اعضاء تناسلى سرايت کند و باعث تبخال ناسلى شود (براى توضيح زخم‌هاى دهانى ناشى از ويروس تبخال به مبحث اين بيمارى مراجعه کنيد). بنابراين بايد هنگام عفونت‌هاى فعال دهانى از تماس دهانى تناسلى اکيداً خوددارى کرد. هنگام عفونت‌هاى فعال تناسلي، بايد با استفاده از کاندوم از اعضاء تناسلى محافظت کرد.