تعليق اجراء مجازات

مادهٔ ۲۵

در کليهٔ محکوميت‌هاى تعزيرى و بازدارنده حاکم مى‌تواند اجراء تمام يا قسمتى از مجازات را با رعايت شرايط زير از دو تا پنج سال معلق نمايد:


- محکوم‌عليه سابقهٔ محکوميت قطعى به مجازات‌هاى زير نداشته باشد:


۱. محکوميت قطعى به حد.

۲. محکوميت قطعى به قطع يا نقص عضو.

۳. محکوميت قطعى به مجازات حبس به بيش از يک سال در جرائم عمدى.

۴. محکوميت قطعى به جزاء نقدى به مبلغ بيش از دو ميليون ريال.

۵. سابقهٔ محکوميت قطعى دوبار يا بيشتر به‌علت جرم‌هاى عمدى با هر ميزان مجازات.


- دادگاه با ملاحظهٔ وضع اجتماعى و سوابق زندگى محکوم‌عليه و اوضاع و احوالى که موجب ارتکاب جرم گرديده است اجراء تمام يا قسمتى از مجازات را مناسب نداند.


تبصره:

در محکوميت‌هاى غير تعزيرى و بازدارنده، تعليق جائز نيست مگر در مواردى‌که شرعاً و قانوناً تعيين شده باشد.

مادهٔ ۲۶

در مواردى‌که جزاء نقدى با ديگر تعزيرات همراه باشد جزاء نقدى قابل تعليق نيست.

مادهٔ ۲۷

قرار تعليق اجراء مجازات ضمن حکم محکوميت صادر خواهد شد و مجرمى که اجراء حکم مجازات حبس او تماماً معلق شده اگر بازداشت باشد به دستور دادگاه فوراً آزاد مى‌گردد.

مادهٔ ۲۸

دادگاه جهات و موجبات تعليق و دستورهائى که بايد محکوم‌عليه در مدت تعليق از آن تبعيت نمايد در حکم خود تصريح و مدت تعليق را نيز برحسب نوع جرم و حالات شخصى مجرم و با رعايت مدت مذکور در مادهٔ ۲۵ تعيين مى‌نمايد.

مادهٔ ۲۹

دادگاه با توجه به اوضاع و احوال محکوم‌عليه و محتويات پرونده مى‌تواند اجراء دستور يا دستورهاى ذيل را در مدت تعليق از محکوم‌عليه بخواهد و محکوم‌عليه مکلف به اجراء دستور دادگاه مى‌باشد.


۱. مراجعه به بيمارستان يا درمانگاه براى درمان بيمارى يا اعتياد خود.


۲. خوددارى از اشتغال به کار يا حرفهٔ معين.


۳. اشتغال به تحصيل در يک مؤسسه فرهنگى.


۴. خوددارى از تجاهر به ارتکاب محرمات و ترک واجبات يا معاشرت با اشخاصى که دادگاه معاشرت با آنها را براى محکوم‌عليه مضر تشخيص مى‌دهد.


۵. خوددارى از رفت‌ و آمد به محل‌هاى معين.


۶. معرفى خود در مدت‌هاى معين به شخص يا مقامى که دادستان تعيين مى‌کند.


تبصره:

اگر مجرمى که مجازات او معلق شده است در مدت تعليق بدون عذر موجه از دستور دادگاه موضوعِ اين ماده تبعيت ننمايد برحسب درخواست دادستان پس از ثبوت مورد در دادگاه صادرکنندهٔ حکمِ تعليق، براى بار اول به مدت تعليق مجازات او يک سال تا دو سال افزوده مى‌شود و براى بار دوم حکم تعليق لغو و مجازات معلق به‌موقع اجراء گذاشته خواهد شد.

مادهٔ ۳۰

اجراء احکام جزائى زير قابل تعليق نيست:


۱. مجازات کسانى که به وارد کردن و يا ساختن و يا فروش مواد مخدر اقدام و يا به‌نحوى از انحاء با مرتکبين اعمال مذکور معاونت مى‌نمايند.


۲. مجازات کسانى که به جرم اختلاس يا ارتشاء يا کلاهبردارى يا جعل و يا استفاده از سند مجعول يا خيانت در امانت يا سرقتى که موجد حد نيست يا آدم‌ربائى محکوم مى‌شوند.


۳. مجازات کسانى که به‌نحوى از انحاء با انجام اعمال مستوجب حد، معاونت مى‌نمايند.

مادهٔ ۳۱

تعليق اجراء مجازاتى که با حقوق‌الناس همراه است تأثيرى در حقوق‌الناس نخواهد داشت و حکم مجازات در اين موارد يا پرداخت خسارت به مدعى خصوصى اجراء خواهد شد.

مادهٔ ۳۲

هرگاه محکوم‌عليه از تاريخ صدور قرار تعليق اجراء مجازات در مدتى که از طرف دادگاه مقرر شده مرتکب جرائم مستوجب محکوميت مذکور در مادهٔ ۲۵ نشود محکوميت تعليقى بى‌اثر محسوب و از سجل کيفرى او محو مى‌شود. براى کليهٔ محکومين به مجازات‌هاى معلق بايد بلافاصله پس از قطعيت حکم از طرف دادسراى مربوط برگ سجل کيفرى تنظيم و به مراجع صلاحيت‌دار ارسال شود و در هر مورد که در مدت تعليق تغييرى داده شود يا حکم تعليق مجازات الغاء گردد بايد مراتب فوراً براى ثبت در سجل کيفرى محکوم‌عليه به مراجع صلاحيتدار مربوط اعلام شود.


تبصره:

در مواردى‌که به‌موجب قوانين استخدامي، حکمى موجب انفصال است شامل احکام تعليقى نخواهد بود مگر آنکه در قوانين و يا حکم دادگاه قيد شده باشد.

مادهٔ ۳۳

اگر کسى که اجراء حکم مجازات او معلق شده در مدتى که از طرف دادگاه مقرر شده مرتکب جرم جديدى که مستوجب محکوميت مذکور در مادهٔ ۲۵ است بشود به‌محض قطعى شدن، دادگاهى که حکم تعليق مجازات سابق را صادر کرده است يا دادگاه جانشين بايد الغاء آن را اعلام دارد تا حکم معلق نيز دربارهٔ محکوم‌عليه اجراء گردد.

مادهٔ ۳۴

هرگاه بعد از صدور قرار تعليق معلوم شود که محکوم‌عليه داراى سابقهٔ محکوميت به جرائم مستوجب محکوميت مذکور در مادهٔ ۲۵ بوده و دادگاه بدون توجه به آن اجراء مجازات را معلق کرده است دادستان به استناد سابقهٔ محکوميت از دادگاه تقاضاى لغو تعليق مجازات را خواهد نمود و دادگاه پس از احراز وجود سابقه، قرار تعليق را الغاء خواهد کرد.

مادهٔ ۳۵

دادگاه هنگام صدور قرار تعليق آثار عدم تبعيت از دستورهاى صادره را صريحاً قيد و اعلام مى‌کند که اگر در مدت تعليق مرتکب يکى از جرائم مستوجب محکوميت مذکور در مادهٔ ۲۵ شود علاوه بر مجازات جرم اخير، مجازات معلق نيز دربارهٔ او اجراء خواهد شد.

مادهٔ ۳۶

مقررات مربوط به تعليق مجازات دربارهٔ کسانى که به جرائم عمدى متعدد محکوم مى‌شوند قابل اجراء نيست و هم‌چنين اگر دربارهٔ يک نفر احکام قطعى متعددى در مورد جرائم عمدى صادر شده باشد که در بين آنها محکوميت معلق نيز وجود داشته باشد دادستان مجرى حکم موظف است فسخ قرار يا قرارهاى تعليق را از دادگاه صادر‌کننده بخواهد دادگاه نسبت به فسخ قرار يا قرارهاى مزبور اقدام خواهد نمود.

مادهٔ ۳۷

هرگاه محکوم به حبس که در حال تحمل کيفر است قبل از اتمام مدت حبس مبتلا به جنون شود با استعلام از پزشک قانونى در صورت تائيد جنون، محکوم‌عليه به بيمارستان روانى منتقل مى‌شود و مدت اقامت او در بيمارستان جزء مدت محکوميت او محسوب خواهد شد. در صورت عدم دسترسى به بيمارستان روانى به تشخيص دادستان در محل مناسبى نگهدارى مى‌شود.