سازش

مادهٔ ۱۷۸

در هر مرحله از دادرسى مدنى طرفين مى‌توانند دعواى خود را به طريق سازش خاتمه دهند.

مادهٔ ۱۷۹

در صورتى‌که در دادرسى خواهان يا خوانده متعدد باشند، هرکدام از آنان مى‌تواند جدا از سايرين با طرف خود سازش نمايد.

مادهٔ ۱۸۰

سازش بين طرفين يا در دفتر اسناد رسمى واقع مى‌شود يا در دادگاه و نيز ممکن است در خارج از دادگاه واقع شده و سازش نامه غيررسمى باشد.

مادهٔ ۱۸۱

هرگاه سازش در دفتر اسناد رسمى واقع شده باشد، دادگاه ختم موضوع را به‌موجب سازش‌نامه در پروندهٔ مربوط قيد مى‌نمايد و اجراء آن تابع مقررات راجع به اجراء مفاد اسناد، لازم‌الاجراء خواهد بود.

مادهٔ ۱۸۲

هرگاه سازش در دادگاه واقع شود، موضوع سازش و شرايط آن به ترتيبى که واقع شده در صورت مجلس منعکس و به امضاء دادرس و يا دادرسان و طرفين مى‌رسد.


تبصره:

چنانچه سازش در حين اجراء قرار واقع شود، سازش‌نامهٔ تنظيمى توسط قاضى مجرى قرار در حکم سازش به‌عمل آمده در دادگاه است.

مادهٔ ۱۸۳

هرگاه سازش خارج از دادگاه واقع شده و سازش‌نامه غيررسمى باشد طرفين بايد در دادگاه حاضر شده و به صحت آن اقرار نمايند. اقرار طرفين در صورت مجلس نوشته شده و به امضاء دادرس دادگاه و طرفين مى‌رسد در صورت عدم حضور طرفين در دادگاه بدون عذر موجه دادگاه بدون توجه به مندرجات سازش‌نامه دادرسى را ادامه خواهد داد.

مادهٔ ۱۸۴

دادگاه پس از حصول سازش بين طرفين به شرح فوق رسيدگى را ختم و مبادرت به صدور گزارش اصلاحى مى‌نمايد مفاد سازش‌نامه که طبق مواد فوق تنظيم مى‌شود نسبت به طرفين و وراث و قائم‌مقام قانونى آنها نافذ و معتبر است و مانند احکام دادگاه‌ها به موقع اجراء گذاشته مى‌شود، چه اينکه مورد سازش مخصوص به دعواى مطروحه بوده يا شامل دعاوى يا امور ديگرى باشد.

مادهٔ ۱۸۵

هرگاه سازش محقق نشود، تعهدات و گذشت‌هائى که طرفين هنگام تراضى به ‌سازش به‌عمل آورده‌اند لازم‌الرعايه نيست.

درخواست سازش

مادهٔ ۱۸۶

هرکس مى‌تواند در مورد هر ادعائى از دادگاه نخستين به‌طور کتبى درخواست نمايد که طرف او را براى سازش دعوت کند.

مادهٔ ۱۸۷

ترتيب دعوت براى سازش همان است که براى احضار خوانده مقرر است ولى در دعوت‌نامه بايد قيد گردد که طرف براى سازش به دادگاه دعوت مى‌شود.

مادهٔ ۱۸۸

بعد از حضور طرفين، دادگاه اظهارات آنان را استماع نموده تکليف به سازش وسعى در انجام آن مى‌نمايد. در صورت عدم موفقيت به سازش تحقيقات و عدم موفقيت را در صورت مجلس نوشته به امضاء طرفين مى‌رساند. هرگاه يکى از طرفين يا هر دو طرف نخواهند امضاء کنند، دادگاه مراتب را در صورت مجلس قيد مى‌کند.

مادهٔ ۱۸۹

در صورتى‌که دادگاه احراز نمايد طرفين حاضر به سازش نيستند آنان را براى طرح دعوا ارشاد خواهد کرد.

مادهٔ ۱۹۰

هرگاه بعد از ابلاغ دعوت‌نامه، طرف حاضر نشد يا به‌طور کتبى پاسخ دهد که حاضر به سازش نيست، دادگاه مراتب را در صورت مجلس قيد کرده و به درخواست‌کنندهٔ سازش براى اقدام قانونى اعلام مى‌نمايد.

مادهٔ ۱۹۱

هرگاه طرف بعد از ابلاغ دعوت‌نامه حاضر شده و پس از آن استنکاف از سازش نمايد، برابر مادهٔ بالا عمل خواهد شد.

مادهٔ ۱۹۲

استنکاف طرف از حضور در دادگاه يا عدم قبول سازش بعد از حضور در هر حال مانع نمى‌شود که طرفين بار ديگر از همين دادگاه يا دادگاه ديگر خواستار سازش شوند.

مادهٔ ۱۹۳

در صورت حصول سازش بين طرفين برابر مقررات مربوط به سازش در دادگاه عمل خواهد شد.


تبصره:

درخواست سازش با پرداخت هزينهٔ دادرسى دعاوى غيرمالى و بدون تشريفات مطرح و مورد بررسى قرار خواهد گرفت.