مادهٔ ۱۴۱

خوانده مى‌تواند در مقابل ادعاى خواهان، اقامهٔ دعوا نمايد. چنين دعوائى در صورتى‌که با دعواى اصلى ناشى از يک منشاء بوده يا ارتباط کامل داشته باشد، دعواى متقابل ناميده شده و توأماً رسيدگى مى‌شود و چنانچه دعواى متقابل نباشد، در دادگاه صالح به‌طور جداگانه رسيدگى خواهد شد.


بين دو دعوا وقتى ارتباط کامل موجود است که اتخاذ تصميم در هريک مؤثر در ديگرى باشد.

مادهٔ ۱۴۲

دعواى متقابل به موجب دادخواست اقامه مى‌شود، ليکن دعاوى تهاتر، صلح، فسخ، رد خواسته و امثال آن که براى دفاع از دعواى اصلى اظهار مى‌شود، دعواى متقابل محسوب نمى‌شود و نياز به تقديم دادخواست جداگانه ندارد.

مادهٔ ۱۴۳

دادخواست دعواى متقابل بايد تا پايان اولين جلسهٔ دادرسى تقديم شود و اگر خواهان دعواى متقابل را در جلسهٔ دادرسى اقامه نمايد، خوانده مى‌تواند براى تهيهٔ پاسخ و ادلهٔ خود تأخير جلسه را درخواست نمايد. شرايط و موارد رد يا ابطال دادخواست همانند مقررات دادخواست اصلى خواهد بود.