مادهٔ ۳۰۷

فته طلب سندى است که به‌موجب آن امضاءکننده تعهد مى‌کند مبلغى در موعد معين يا عندالمطالبه در وجه حامل يا شخص معين و يا به‌ حواله‌کرد آن شخص کارسازى نمايد(۱) .


(۱ظريه ۳۱۴۲/۷ مورخ ۱۲/۸/۱۳۶۲ ا.ح.ق:

مطالبه وجه سفته در سفته‌هاى عندالمطالبه زمانى تحقق مى‌يابد که متعهد از نيت متعهدله براى مطالبه سفته مستحضر شود و اين آگاهى وقتى قانوناً محقق مى‌شود که مراتب طبق ملاک مادهٔ ۷۰۹ قانون آئين دادرسى مدنى از طريق اظهارنامه رسمى به بدهکار ابلاغ شده باشد. بنابراين در سفته‌هاى مذکور نحوه مطالبه وجه سفته ارسال اظهارنامه رسمى و زمان محاسبه واخواست تاريخ ابلاغ اين اظهارنامه به بدهکار خواهد بود.

مادهٔ ۳۰۸

فته طلب علاوه بر امضاء يا مهر بايد داراى تاريخ و متضمن مراتب ذيل باشد:


۱. مبلغى که بايد تأديه شود با تمام حروف.

۲. گيرنده وجه.

۳. تاريخ پرداخت.

مادهٔ ۳۰۹

تمام مقررات راجع به بروات تجارتى در مورد فته طلب نيز لازم‌الرعايه است(۱) .


(۱ه رأى وحدت رويه شمارهٔ ۲۷۸۳ مورخ ۱۲/۹/۱۳۳۹ مراجعه شود.با توجه به مشابهت احکام ناظر به بروات تجارى و سفته، جهت اطلاع از نظرات اداره حقوقى و تدوين قوه قضائيه در مورد سفته به زيرنويس‌هاى مبحث برات مراجعه شود.