در اين زمينه به قانون شرکت‌هاى تعاونى مصوب ۵/۳/۱۳۵۰ و قانون بخش تعاونى اقتصاد جمهورى‌اسلامى ايران مصوب ۱۳/۱۳۷۰/۶ مراجعه شود.

مادهٔ ۱۹۰

شرکت تعاونى توليد شرکتى است که بين عده‌اى از ارباب حِرف تشکيل مى‌شود و شرکاء مشاغل خود را براى توليد و فروش اشياء يا اجناس به‌کار مى‌برند.

مادهٔ ۱۹۱

اگر در شرکت توليد يک عده از شرکاء در خدمت دائمى شرکت نبوده يا از اهل حرفه‌اى که موضوع عمليات شرکت است نباشند لااقل دو ثلث اعضاء اداره‌کننده شرکت بايد از شرکائى انتخاب شوند که حرفه آنها موضوع عمليات شرکت است.

مادهٔ ۱۹۲

شرکت تعاونى مصرف شرکتى است که براى مقاصد ذيل تشکيل مى‌شود:


۱. فروش اجناس لازمه براى مصارف زندگانى اعم از اينکه اجناس مزبوره را شرکاء ايجاد کرده يا خريده باشند.


۲. تقسيم نفع و ضرر بين شرکاء به نسبت خريد هريک از آنها.

مادهٔ ۱۹۳

شرکت تعاونى اعم از توليد يا مصرف ممکن است مطابق اصول شرکت سهامى يا برطبق مقررات مخصوصى که با تراضى شرکاء ترتيب داده شده باشد تشکيل بشود ولى در هرحال مفاد مواد ۳۲-۳۳ لازم‌الرعايه است(۱) .


(۱ه مواد ۲ و تبصرهٔ مادهٔ (۲۱) و مادهٔ (۶۹) قانون بخش تعاونى اقتصاد جمهورى‌اسلامى ايران مصوب ۱۳/۶/۱۳۷۰ مراجعه شود.

مادهٔ ۱۹۴

در صورتى‌که شرکت تعاونى توليد يا مصرف مطابق اصول شرکت سهامى تشکيل شود حداقل سهام يا قطعات سهام ده ريال خواهد بود و هيچ‌يک از شرکاء نمى‌توانند در مجمع عمومى بيش از يک رأى داشته باشد(۱) .


(۱ه مواد ۲ و تبصرهٔ مادهٔ (۲۱) و مادهٔ (۶۹) قانون بخش تعاونى اقتصاد جمهورى‌اسلامى ايران مصوب ۱۳/۶/۱۳۷۰ مراجعه شود.