مادهٔ ۱۱۶

شرکت تضامنى شرکتى است که در تحت اسم مخصوصى براى امور تجارتى بين دو يا چند نفر با مسئوليت تضامنى تشکيل مى‌شود: اگر دارائى شرکت براى تأديه تمام قروض کافى نباشد هريک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است.


هر قرارى که بين شرکاء برخلاف اين ترتيب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث کان‌لم‌يکن خواهد بود.

مادهٔ ۱۱۷

در اسم شرکت تضامنى بايد عبارت (شرکت تضامني) و لااقل اسم يک نفر شرکاء ذکر شود.


در صورتى‌که اسم شرکت مشتمل بر اسامى تمام شرکاء نباشد بايد بعد از اسم شريک يا شرکائى که ذکر شده است عبارتى از قبيل (و شرکاء) يا (برادران) قيد شود (به زيرنويس تبصره مادهٔ ۴ لايحه قانونى اصلاح قسمتى از قانون تجارت مراجعه شود.)

مادهٔ ۱۱۸

شرکت تضامنى وقتى تشکيل مى‌شود که تمام سرمايه نقدى تأديه و سهم‌الشرکه غيرنقدى نيز تقويم و تسليم شده باشد.

مادۀ ۱۱۹

در شرکت تضامنى منافع به نسبت سهم‌الشرکه بين شرکاء تقسيم مى‌شود مگر آنکه شرکتنامه غير از اين ترتيب را مقرر داشته باشد.

مادهٔ ۱۲۰

در شرکت تضامنى شرکاء بايد لااقل يک نفر از ميان خود يا از خارج به سمت مديرى معين نمايند.

مادهٔ ۱۲۱

حدود مسئوليت مدير يا مديران شرکت تضامنى همان است که در مادهٔ ۵۱ مقرر شده.

مادهٔ ۱۲۲

در شرکت‌هاى تضامنى اگر سهم‌الشرکه يک يا چند نفر غيرنقدى باشد بايد سهم‌الشرکه مزبور قبلاً به تراضى تمام شرکاء تقويم شود.

مادهٔ ۱۲۳

در شرکت تضامنى هيچ‌يک از شرکاء نمى‌تواند سهم خود را به ديگرى منتقل کند مگر به رضايت تمام شرکاء.

مادهٔ ۱۲۴

مادام‌که شرکت تضامنى منحل نشده مطالبه قروض آن بايد از خود شرکت به‌عمل آيد و پس از انحلال طلبکاران شرکت مى‌توانند براى وصول مطالبات خود به‌هريک از شرکاء که بخواهند و يا به تمام آنها رجوع کنند و در هرحال هيچ‌يک از شرکاء نمى‌توانند به استناد اينکه ميزان قروض شرکت از ميزان سهم او در شرکت تجاوز مى‌نمايد از تأديه قروض شرکت امتناع ورزد فقط در روابط بين شرکاء مسئوليت هريک از آنها در تأديه قروض شرکت به نسبت سرمايه خواهد بود که در شرکت گذاشته است آن‌هم در صورتى‌که در شرکتنامه ترتيب ديگرى اتخاذ نشده باشد(۱) .


(۱ظريه مورخ ۱۲/۴/۱۳۵۰ ا.ح.ق:

با توجه به‌عنوان و خصوصيات شرکت تضامنى نظر به اينکه طبق مادهٔ ۲۹ قانون تصفيه امور ورشکستگى اداره تصفيه عهده‌دار وصول مطالبات و احياناً اقامه دعوى شناخته شده و نظر به مواد ۱۱۶، ۱۲۴ و ۱۲۵ قانون تجارت در مبحث شرکت تضامنى که شرکاى شرکت عهده‌دار پرداخت ديون شرکت مى‌باشند استدلال به اينکه اداره تصفيه امور ورشکستگى منحصراً مى‌تواند از دارائى شرکت مطالبات اشخاص را بدهد و نمى‌تواند به شرکاء که ضامن پرداخت مطالبات هستند مراجعه نمايد با روح مقررات مزبور و فلسفه وجودى اداره تصفيه منافات دارد و هم‌چنان که اداره تصفيه مى‌تواند از دارائى شرکت طلب طلبکاران را بدهد براى تأمين اين منظور حق مراجعه به شرکاء ضامن را نيز خواهد داشت.

مادهٔ ۱۲۵

هرکس به‌عنوان شريک ضامن در شرکت تضامنى موجودى داخل شود متضامناً با ساير شرکاء مسئول قروضى هم خواهد بود که شرکت قبل از ورود او داشته اعم از اينکه در اسم شرکت تغييرى داده شده يا نشده باشد.


هر قرارى که بين شرکاء برخلاف اين ترتيب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث کان‌لم‌يکن خواهد بود.

مادهٔ ۱۲۶

هرگاه شرکت تضامنى منحل شود مادام‌که قروض شرکت از دارائى آن تأديه نشده هيچ‌يک از طلبکاران شخصى شرکاء حقى در آن دارائى نخواهد داشت اگر دارائى شرکت براى پرداخت قروض آن کفايت نکند طلبکاران شرکت حق دارند بقيه طلب خود را از تمام يا فرد فرد شرکاء ضامن مطالبه کنند ولى در اين مورد طلبکاران شرکت بر طلبکاران شخصى شرکاء حق تقدم نخواهند داشت.

مادهٔ ۱۲۷

به ورشکستگى شرکت تضامنى بعد از انحلال نيز مى‌توان حکم داد مشروط به اينکه دارائى شرکت تقسيم نشده باشد.