به‌منظور رسيدگى به تخلفات ادارى در هريک از دستگاه‌هاى ادارى از جمله دستگاه آموزش و پرورش، قانون رسيدگى به تخلفات ادارى در هفتم آذرماه ۱۳۷۲ در ۲۷ ماده و ۲۹ تبصره به تصويب رسيده است.


فصل اول اين قانون در مورد تشکيلات و حدود وظايف، فصل دوم در مورد تخلفات ادارى و فصل سوم در زمينه مجازات‌ها بحث کرده است.


در ماده يک اين قانون آمده است: ”به‌منظور رسيدگى به تخلفات ادارى در هريک از دستگاه‌هاى مشمول اين قانون هيئت‌هائى با عنوان ”هيئت رسيدگى به تخلفات ادارى کارمندان“ تشکيل خواهد شد“. هيئت‌هاى مزبور شامل هيئت‌هاى بدوى و تجديدنظر است.


در مادهٔ ۸ تا ۳۸ موارد تخلفات ادارى مطرح شده است، از جمله:


- ترک خدمت در خلال ساعات موظف ادارى


- تکرار در تأخير ورود به محل خدمت يا تکرار خروج از آن بدون کسب مجوز


- افشاء اسرار و اسناد محرمانه ادارى


- کم‌کارى يا سهل‌انگارى در انجام دادن وظايف محوله


- ايجاد نارضايتى در ارباب رجوع يا انجام ندادن يا تأخير در انجام دادن امور قانونى آنها بدون دليل


- تبعيض يا اعمال غرض يا روابط غيرارادى در اجراء قوانين و مقررات نسبت به اشخاص


- اخاذى


- اختلاس


- دست بردن به سؤالات، اوراق، مدارک و دفاتر امتحاني، افشاء سؤالات امتحانى يا تعويض آنها


- دادن نمره يا امتياز برخلاف ضوابط


- استعمال يا اعتياد به موادمخدر.


در مادهٔ ۹ به موارد متعدد در مورد تنبيهات ادارى از اخطار کتبى بدون درج در پرونده استخدامى تا انفصال دائم از خدمات دولتى اشاره شده است (مطالعه مفاد قانون رسيدگى به تخلفات ادارى را به دانشجويان رشتهٔ مديريت و برنامه‌ريزى آموزشى توصيه مى‌نمايد.).