به‌دليل گسترش واحدهاى آموزشى و نياز بيشتر به استخدام معلم و ديگر کارکنان آموزشي، لازم است براى استخدام، نگهدارى و رفاه حال آنان، به وضع پاره‌اى مقررات اداري، استخدامى و مالى اقدام شود. در قانون استخدام کشورى ايران، از موارد زير سخن به‌ميان آمده است:


- مفاهيم و تعريف و اصطلاحات مربوط به امور استخدامى


- شرايط استخدام افراد


- حقوق و مزاياى مستخدمان رسمى


- تأمين و آسايش و حفظ سلامت مستخدمان رسمى


- تکاليف عمومى مستخدمان


- ضوابط و شرايط بازنشستگى


اين قانون در خرداد ۱۳۴۵ از تصويب مجلس وقت گذشت و سازمانى به‌نام سازمان امور ادارى و استخدامى کشور موظف به طراحى و وضع مقررات لازم در راستاى قانون مزبور شد. پاره‌اى از مواد اين قانون به‌ويژه بعد از انقلاب اسلامى مورد تجديدنظر قرار گرفت


براى اطلاع بيشتر، مطالعهٔ کتاب قانون استخدام کشورى - که هرسال سازمان امور ادارى و استخدامى کشور آن را مورد تجديدنظر قرار مى‌دهد - توصيه مى‌شود.


وزارت آموزش و پرورش از وزارتخانه‌هائى است که امور اداري، استخدامى و تشکيلاتى آن تابع قانون استخدام کشورى است. براى امور ادارى و استخدامى کارکنان دولت از جمله آموزش و پرورش، مفاهيم، تعاريف و مقرراتى وضع شده است که به پاره‌اى از آنها به اختصار اشاره مى‌شود:


۱. مؤسسه دولتى:

عبارت است از سازمانى که به‌موجب قانون به‌وسيلهٔ دولت ايجاد و اداره مى‌شود.


۲. وزارتخانه:

عبارت است از واحد سازمانى مشخصى که به‌موجب قانون به‌وسيلهٔ دولت ايجاد و اداره مى‌شود.


۳. استخدام دولت:

عبارت است از پذيرفتن شخص به خدمت دولت در يکى از وزارتخانه‌ها يا مؤسسات دولتى.


۴. خدمت دولت:

عبارت است از اشتغال به کارى که مستخدم به‌موجب حکم رسمى مکلف به انجام آن مى‌شود.


۵. مستخدم پيمانى:

کسى است که به‌موجب قرارداد، به‌طور موقت براى مدت معين و کار مشخصى استخدام مى‌شود.


۶. حکم رسمى:

عبارت است از دستور کتبى مقامات صلاحيتدار وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتى در حدود قانون و مقررات مربوط.


۷. مستخدم رسمى:

کسى است که به‌موجب حکم رسمى در يکى از گروه‌هاى استخدامى براى تصدى يکى از پست‌هاى سازمانى وزارتخانه يا مؤسسه دولتى مشمول قانون استخدام، استخدام شده باشد.


۸. خدمت آزمايشى:

در بدو استخدام، هر مستخدم رسمى دولت طبق مقررات، از شش ماه تا دو سال به‌صورت آزمايشى خدمت مى‌کند و اين مدت جزء سابقهٔ خدمت رسمى به‌حساب مى‌آيد.


۹. مراحل استخدام رسمى (جوام، محمدحسين؛ مديريت آموزشى و شناخت سازمان و تشکيلات وزارت آموزش و پرورش؛ ج ۱، ص ۶۴.): استخدام رسمى داراى مراحلى است که عبارتند از:


- بررسى نيروى انسانى مورد نياز مؤسسهٔ دولتى به‌وسيلهٔ مسئولان ذى‌ربط


- تأمين محل حقوق و مزاياى مربوط که اصطلاحاً رديف حقوقى ناميده مى‌شود


- کسب مجوز از سازمان امور ادارى و استخدامى


- دادن آگهى استخدام در يک يا چند روزنامهٔ کثيرالانتشار رسمى کشور، ضمن اعلام شرايط استخدام


- اخذ درخواست‌هاى داوطلبان و رسيدگى به مدارک ضميمهٔ آن


- صدور کارت شرکت در مسابقهٔ ورودى براى افراد واجد شرايط


- انجام مسابقهٔ استخدامى طبق ضوابط مقرر


- مصاحبه


- تحقيق در مورد صلاحيت اعتقادى و اخلاقى داوطلبان


- استخراج نتايج و اعلام اسامى قبول‌شدگان با درصد خاصى از ذخيره


- انجام دادن تشريفات مقدماتى استخدام


- صدور ابلاغ براى تصدى پست موردنظر


- صدور حکم آزمايشى استخدامى.


۱۰. شغل:

عبارت است از مجموع وظايف و مسئوليت‌هاى مرتبط، مستمر و مشخصى که از طرف سازمان امور ادارى و استخدامى کشور، کار واحد شناخته شده است.


۱۱. رشتهٔ شغلى:

عبارت است از مجموعه مشاغلى که از لحاظ نوع کار، حرفه و رشتهٔ تحصيلى و تجربى با هم وابستگى نزديک دارند؛ مانند رشتهٔ آموزشى و فرهنگى.


۱۲. پست سازمانى:

عبارت است از محلى که در سازمان، وزارتخانه و مؤسسات دولتى به‌طور مستمر براى يک شغل و ارجاع آن به يک مستخدم در نظر گرفته شده است؛ اعم از اينکه متصدى يا بدون متصدى باشد.


۱۳. انتقال:

عبارت است از اينکه مستخدم رسمى از يک وزارتخانه يا مؤسسهٔ دولتى مشمول قانون استخدام کشوري، بدون قطع جريان خدمت به وزارتخانه يا مؤسسهٔ دولتى ديگر که مشمول همان قانون است، منتقل شود يا در همان وزارتخانه يا مؤسسهٔ دولتي، محل خدمت آن تغيير کند.


۱۴. مأموريت:

عبارت است از محول شدن وظيفه‌اى موقت به مستخدم، غير از وظيفه اصلى که در پست ثابت سازمانى وى وجود دارد.


۱۵. گروه شغلى:

عبارت است از موقعيت ارزشى يک شغل در مقايسه با مشاغل ديگر با توجه به معلومات و تجارب لازم براى احراز و ميزان مسئوليت‌هاى مربوط به آن از قبيل مسئوليت سرپرستي، مالى و غيره.