گاهى عوامل محلى و منطقه‌اى مانند وجود کوه، دريا، دره و امثال آن باعث ايجاد تغيير درجه حرارت محلى و منطقه‌اى مى‌گردند و باد را به‌وجود مى‌آورند. مثلاً اگر سواحل دريا را در شمال ايران در مناطق گيلان و مازندران در نظر بگيريم، يک طرف دريا و طرف ديگر به فاصله کمى رشته‌کوه‌هاى البرز واقع شده است.


هنگام روز آفتاب به سطح دريا و کوه‌هاى يکسان مى‌تابد رفته رفته در سطح دريا گرما به‌عمق آب نفوذ مى‌نمايد ولى در سطح سنگ‌هاى کوهستان گرما فقط در پوسته روئين سنگ اثر مى‌گذارد و نمى‌تواند به‌عمق سنگ‌هاى کوهستان نفوذ نمايد، در نتيجه هنگام روز سطح کوهستان زودتر از سطح دريا گرم مى‌شود، هواى مجاور سطح گرم‌شده منبسط و داراى فشار کم و سطح دريا که به‌طور نسبى سردتر است داراى فشار زياد در روز مى‌گردد، بر اين اساس هنگام روز نسيم ملايمى از سمت دريا که داراى فشار زياد است به طرف خشکى که داراى فشار کم است مى‌وزد.


هنگام شب سطح کوهستان خيلى زود گرماى خود را از دست مى‌دهد ولى عمق آب گرم‌شده نمى‌تواند به‌سرعت خشکى گرماى خود را از دست دهد بنابراين شب هواى مجاور دريا گرم‌تر از خشکى و فشار کم در سطح دريا و فشار زياد در روى خشکى ايجاد گرديده، نسيم ملايمى از سمت خشکى به‌سمت دريا مى‌وزد يعنى در شب عکس جريان روز در ساحل به وقوع مى‌پيوندد و اين نسيم را مى‌توان در سراسر درياى مازندران به‌خوبى حس کرد که شدت و ضعف آن با شدت نوسان درجه حرارت در ارتباط است.


اين پديده در سراسر مناطق مختلف ايران به وقوع مى‌پيوندد، بادهاى محلى بين درياهاى جنوبى و سواحل مربوط، کوه‌هاى اطراف کوير و سطح فلاتى کوير، ارتفاعات غربى و جلگه‌هاى اطراف آن، کوه‌هاى مرکزى و پستى‌هاى دامنه‌هاى آن ديده مى‌شوند. بادهاى محلى ممکن است در زندگى محليان مفيد واقع گرديده و يا زيان‌آور باشند که ذيلاً به‌بررسى آنها مى‌پردازند.


جهت وزش نسيم در کنار دريا
جهت وزش نسيم در کنار دريا

اگر سطح دريا و کوهستان را در شبانه‌روز در نظر بگيريم، مشاهده مى‌کنيم که در روز نسيم ملايمى از دريا به‌سمت خشکى مى‌وزد و در شب هنگام عکس آن انجام مى‌پذيرد زيرا در روز سطح کوهستان زودتر از دريا گرم شده و گرما آهسته آهسته در عمق آب نفوذ مى‌نمايد، به‌هنگام شب سطح کوهستان به زودى حرارت خود را از دست مى‌دهد ولى دريا حرارت خود را به‌کندى از دست مى‌دهد به‌همين دليل شب‌ها آب دريا گرم‌تر از هواى آزاد زمين‌هاى مجاور مى‌باشد.