منظور از ناهموارى وضع پستى و بلندى‌هاى سطح زمين است که از ”تپه ماهوارها“، ”کوه‌ها“، ”دره‌ها“ و ”چاله‌ها“ تشکيل شده است، و در نقاط مختلف زمين داراى شکل يکسانى نيستند، برجستگى‌هاى سطح زمين محل خشکى‌ها و نقاط پست درياها را به‌وجود آورده‌اند. خشکى‌ها در مقايسه با سطح اقيانوس‌ها و درياها سطح کمى را فرا گرفته‌اند زيرا ۲۹ درصد از سطح کل زمين به خشکى‌ها و ۷۱ درصد بقيه به آب‌ها اختصاص دارند.


در مقايسه دو نيمکره زمين حدود ۶۱ درصد سطح نيمکره شمالى و حدود ۸۱ درصد سطح نيمکره جنوبى را آب فرا گرفته است و بقيه آن قلمرو خشکى‌هاى دو نيمکره مى‌باشد.


پراکندگى خشکى‌ها تابع هيچ نظم و ترتيبى نيست ولى بيشتر آنها در نيمکره شمالى بين استوا تا قطب پراکنده‌ هستند که شامل قاره‌هاى بزرگ دنيا مانند آسيا، اروپا، آمريکاى‌شمالى و نيمى از آفريقا مى‌گردند و اکثريت جمعيت جهان در اين قسمت از کره‌زمين سکونت دارند.