به‌طور کلى مدل‌هاى محاسباتي، از متغيرها، ثابت‌هاى عددى و الگوريتم‌ها و يا روش‌هاى محاسبه تشکيل شده‌اند. ساده‌ترين مدل‌ها در جغرافياى اقتصادي، مدل‌هاى مربوط به محاسبه تعيين مکان بهينه در چارچوب نظريه‌هاى حداقل هزينه هستند. چنانچه در فرآيند توليد تنها دو عامل سرمايه (C) و نيروى کار (L) مشارکت داشته باشند و مقادير مورد نياز از هريک از ملزومات توليد و هزينه‌هاى دريافت هر واحد از اين عوامل به ترتيب (Qc) و (QL) و (UL) و (UC) در نظر گرفته شود. در اين صورت مدل محاسباتى زير صدق خواهد بود (Smith. 1981. P.161).


TC = Qc.Uc + QL.UL


فرمول کلى و عمومى‌تر اين مدل در شرايطى که چندين مکان رقيب و جايگزين مطرح باشد به‌صورت زير خواهد بود:


TC i
   n
   i=1
Qi . Uij
= min


TC i کل هزينه‌هاى توليد در مکان


U j هزينه هر واحد از داده‌ها يا ملزومات j در مکان i


Q j ضريب همبستگى داده‌ها (Input coefficient)، (ميزان مورد نياز از هريک از عوامل توليد (j) به‌ازاء سقف معينى از ستانده‌ها)


بدين ترتيب مکان بهينه با توجه به تنوع مکان‌هاى جايگزين، و ترکيب متنوع عوامل توليد، مکانى خواهد بود که در آن براساس مدل محاسباتى ذکر شده، هزينه‌هاى توليد حداقل ميزان ممکن برآورد گردد. مدل‌ها همواره جنبه محاسباتى ندارند، بلکه در مواردى به‌صورت شماتيک نيز نمايش داده مى‌شوند. نمايش شماتيک مدل حداقل هزينه با توجه به داده‌ها و ملزومات Qc و QL و متغيرهاى U L و Uc به‌صورت زير است (Ibid. p.162).


مدل ساده مکان‌يابى
مدل ساده مکان‌يابى

نمونهٔ ديگر مدل‌هاى ساده مکان‌يابي، مدل اسميت در ارتباط با تعيين وزن و تراکم صنايع (Magnitude) است. براساس اين مدل، وزن هر صنعت در هر ناحيه رابطه مستقيم با ميزان دسترسى به نيروى کار (L) و اندازه بازار محلى (m) دارد.


x = a + bl + cm


x= وزن و يا تراکم صنعتى در يک ناحيه
a,b,c= ضرائب
l= شاخص دسترسى به نيروى کار
m= شاخص اندازه بازار محلى


اساس اين مدل همبستگى چند متغيره است که با توجه به اندازه ضرايب a , b وc مناسب‌ترين خط همبستگى به‌گونه‌اى که بيشترين نقاط و مشاهدات را در برگيرند و کمترين رزيچوال را عرضه دارد، ترسيم مى‌شود.