بيشتر بچه‌ها، اولين کلمه‌ٔ واقعى (کلمه‌اى با بار معنائى خاص) را حدود يک سالگى ادا مى‌کنند و در نهايت تعجب تشخيص آن به‌خاطر اداء کلمات ديگرى که بدون توجه به معنى آنها و غيرعمدى بيان مى‌کنند، بسيار دشوار است. اما معمولاً اين کلمات، کلماتى واقعى با نام‌هاى خود ساختهٔ کودک است براى ناميدن اشخاص، اشياء و حيوانات مورد علاقهٔ خود با کلماتى است اجتماعى مانند ”باى‌، باي“ و متشکرم. گاهى هم ممکن است از يک کلمهٔ معين در معنائى بسيار کلى استفاده کند و يا اينکه براى انواع غذاها و نوشيدنى‌ها يک کلمهٔ خاص داشته باشد.


گرچه بعضى از بچه‌ها بلافاصله بعد از شروع به حرف زدن، کلمات بسيارى را ياد مى‌گيرند، اما يادگيرى يک تا سه کلمه در چند ماه اول بيشتر معمول است. بعضى اوقات بچه‌ها از يک يا چند کلمه براى مدت محدودى استفاده مى‌کنند ولى بعداً آن را به کلى از دايرهٔ لغات مورد استفادهٔ خود حذف مى‌کنند از طرف ديگر تمرکز کامل کودک براى يادگيرى راه رفتن ممکن است زبان‌آموزى او را براى مدتى کُند کند.


از حدود هجده ماهگى به بعد آموختن زبان سرعت مى‌گيرد و در حدود دو سالگى چيزى حدود دويست کلمه را مى‌دانند. در همين دوران است که ياد مى‌گيرند لحن خود را به تناسب مفهوم کلمهٔ موردنظر خود: سؤالى - درخواست و يا سلام کردن تغيير دهند.


هرقدر براى درک معناى کلمات اوليهٔ کودک بيشتر تلاش کنيد، او هم تلاش بيشترى براى گفتن کلمات بيشتر خواهد کرد.



- بچه‌ها غالباً براى خودشان لغات مخصوصى اختراع مى‌کنند. آنها را تصحيح نکنيد و يا وانمود ننمائيد که منظور آنها را نمى‌فهميد، زيرا کودک گيج و نااميد مى‌شود. اين کلمات به‌تدريج جاى خود را به کلمات مناسب خواهند داد.



- تلفظ کلمات معمولاً ساده مى‌شود. بچه‌ها غالباً حروف بى‌صدا را از اول يا آخر کلمات حذف مى‌کنند تا تلفظ اين کلمات براى آنها آسان‌تر شود. برخى بچه‌ها تا حدود پنج سالگى خود، در تلفظ حروف بى‌صدا مشکل دارند. سعى نکنيد او را وادار به تلفّظ صحيح کنيد. اما موقع جواب دادن، کلمه را صحيح ادا کنيد.


کمک کنيد که حتى‌الامکان از کلماتى که مى‌داند استفاده کند خود شما هم در هنگام صحبت با او از آن کلمات استفاده کنيد.