به همان نسبت که ”دگرخواهي“ در بزرگترها امرى پسنديده است، ”خودخواهى - Egotism“ در کودک نيز امرى طبيعى است. بچه‌ها طبيعتاً نمى‌خواهند ”شريک مال“ داشته باشند.


اگر کودک شما نمى‌خواهد اسباب‌بازى‌هاى خود را به ميهمان قرض بدهد، ناراحت نشويد؛ او دارد معناى مالکيت را کشف و درک مى‌کند و اين کاملاً طبيعى است که نخواهد اسباب‌بازى‌هاى خود را به کسى بدهد.


اگر پدر و مادر ميل طبيعى و درونى کودک را ناديده بگيرند و اين ميل را سرکوب کنند، جلو رشد طبيعى کودک را گرفته و بر پيکر کودک آسيبى وارد آورده‌اند که اصلاح و ترميم آن کار بسيار مشکلى است.


دکتر مهجور در اين‌باره مى‌نويسد: متأسفانه عدم شناخت اين مسئله از سوى پدر و مادرها اشکالات عمده‌اى براى کودکان پديد مى‌آورد. به‌طور مثال، با آمدن کودکى به‌عنوان ميهمان در خانه، پدر و مادر سعى دارند به کودک تفهيم کنند که، براى حفظ روابط حسنه، اسباب‌بازى‌هاى خود را به کودک ميهمان بدهد.


به او تلقين (Suggestion) مى‌کنند که کودک ميهمان دوست تو است و بايد با اسباب‌بازى‌هاى تو شريک شود، در صورت نپذيرفتن کودک، ابتدا با تشويق و تحميق و سپس با تهديد و تنبيه او را وا مى‌دارند که اسباب‌بازى‌هاى خود را به کودک ميهمان بدهد.


تأسف مضاعف اين است که اين گروه، وقتى مى‌خواهند به ميهمانى بروند، به کودک خود سفارش و تأکيد مى‌کنند که به اسباب‌بازى‌هاى صاحبخانه دست نزن، و مبادا سروصدا و قشقرق راه بيندازى که در اين‌صورت به ميهمانى نمى‌بريم و ...


در اين حالت است که کودک دچار تضاد (Contradiction) و تعارض (Conflict) مى‌شود و با خود مى‌گويد، چرا من بايد اسباب‌بازى‌هاى خود را به ديگران بدهم، ولى وقتى به ميهمانى مى‌روم به اسباب‌بازى‌هاى آنان دست نزنم؟

نکات مهم

- کودک بايد بياموزد براى استفاده از اسباب‌بازى‌هاى ديگران لازم است از صاحب و مالک آن اجازه بگيرد.


- بايد به کودک تفهيم کنيم که هر کسى حقى دارد؛ مى‌تواند اسباب‌بازى‌ خود را به ديگران بدهد يا ندهد.


- بگذاريد کودک خودش تصميم بگيرد اسباب‌بازى‌ خود را به بچهٔ ميهمان بدهد و يا ندهد. وقتى که به کودک اجازه مى‌دهيد که خودش تصميم بگيرد، به‌طور غيرمستقيم به او ياد داده‌ايد که با نحوهٔ تصميم‌گيرى آشنا شود و احساس غرور و شخصيت کند، و از سوئي، حس مالکيت را در او رشد داده‌ايد.


- وقتى که شما را براى داورى و پايان دادن به سروصدا فرا مى‌خوانند، سعى کنيد داورى منصف باشيد. از کودک ميهمان، به اين دليل که ميهمان است و از کودک خردسال، به سبب کوچک بودن او، و از دختر در برابر پسر به‌علت دختر بودن او جانبدارى نکنيد؛ بلکه قضاوتى عادلانه، منطقى و منصفانه داشته باشيد.


- به‌عنوان ميزبان و صاحبخانه، در ابتداى بازى کودکان، قوانين و مقررات لازم را به آنان بگوئيد. براى مثال، به آنان بگوئيد که بازى کردن در کجاها ممنوع است؛ يا اينکه، تنها در يک اتاق مى‌توانند با اسباب‌بازى‌ها بازى کنند؛ يا اينکه، حق ندارند اسباب‌بازى‌ها را به داخل حياط ببرند و ...


- بعضى از کودکان آمادگى بيشترى براى سازش و مشارکت دارند. اگر کودکي، برخلاف همسالان خود، با زحمت بسيار به اين سازش تن مى‌دهد، سعى کنيد علت آن را دريابيد؛ شايد به توجه و محبت بيشترى نياز دارد؛ شايد هيچ‌گاه مجال ”تملک“ نيافته و شايد در مورد بازى‌هاى دسته‌جمعى بى‌تجربه است.


- اگر به ميهمانى رفته‌ايد و کودک شما تقاضاى اسباب‌بازى کرده است و کودک ميزبان و يا پدر و مادر خواستهٔ کودک را اجابت کرده‌اند، شما به‌عنوان پدر و مادر آگاه و مسئول، به کودک خود اجازه ندهيد که از ديگران چيزى طلب کند و يا بپذيرد؛ هرچند با اصرار ميزبان و تمايل کودک شما باشد.


قبول اين هديه ممکن است رفتار بدى را در او شکل دهد و بر عزت‌ نفس (Self esteem) و رشد شخصيت او اثر نامطلوب برجا گذارد.