پرسشنامه اشکال مختلفى به‌خود مى‌گيرد که دو قطب آن عبارت هستند از:


- پرسشنامه کاملاً استاندارد، که در آن سؤال‌ها و جواب‌هاى ممکن کاملاً مشخص هستند و ابتکار پرسشگر و پاسخگو به حداقل تقليل مى‌يابد.


- پرسشنامهٔ غيراستاندارد، که در آن فقط مضامين عنوان مى‌شود ولى تبديل آنها به سؤال به‌عهدهٔ پرسشگر است. جواب‌هاى غيراستاندارد عيناً از الفاظ پاسخگو ضبط (با قلم يا نوار) مى‌گردد. اينگونه پرسشنامه‌ها در مصاحبه‌هاى متمرکز، يا بالينى (که نمونهٔ بارز آن تاريخچهٔ زندگى يک فرد است) و مصاحبهٔ آزاد (يا عمقي) و هدايت نشده (که ابتکار عمليات حتى بيشتر از مصاحبهٔ متمرکز در دست پاسخگو است) به‌کار مى‌رود.


پرسشنامه‌هاى غير استاندارد در بررسى‌هاى بزرگ، براى تحقيقات مقدماتى و براى تنظيم پرسشنامه‌هاى استاندارد و پيدا کردن فرضيه‌ها مورد استفاده قرار مى‌گيرد.