فرد در سازمان و جامعه در عين حال به کار جمعى و گروهى اشتغال دارد. کارکنان هر سازمان در گروه‌هاى اجتماعى سازمان‌يافته‌اى (با تقسيم کار) کليت واحد و يکپارچه‌اى را به‌وجود مى‌آورند که هويتى متفاوت (و در عين حال مسلط) بر شخصيت فردفرد کارکنان دارد. روابط غيررسمى گروه‌هاى مشاغل در سازمان‌ها نيز بر عملکرد آنان در قالب فرهنگ سازمانى (و فرهنگ محلى و فرهنگ ملي) اثر مى‌گذارد، هماهنگى و سازگارى بين روابط گروهى کارکنان زمينه رشد و تکامل بهره‌ورى گروهى را مهيا مى‌نمايد.