بحث دربارهٔ عشق را با طرح نظريهٔ اشترنبرگ (۱۹۸۶) تمام مى‌کنيم. طبق اين نظريه، عشق سه عنصر اصلى دارد: صميميت، هوس و تعهد. صميميت يا عنصر هيجانى عشق، عبارت است از احساس نزديکى به معشوق. هوس يا عنصر انگيزشى عشق، به جذابيت جسمى اطلاق مى‌شود. تعهد، عنصر شناختى عشق را تشکيل مى‌دهد و منظور از آن تصميم‌گيرى براى ادامهٔ رابطه و ماندن در کنار معشوق است.


به‌نظر اشترنبرگ، هر رابطهٔ عاشقانه، همهٔ عناصر تشکيل دهنده را با سطوح مختلف مى‌دهد، و در نتيجه هشت نوع عشق به‌وجود مى‌آيد (جدول هشت نوع عشق از نظر اشترنبرگ). عشق آرماني، هر يک از عناصر را با سطح بالا شامل مى‌شود: عشق عاطفي، که برشيد و والستر عنوان کرده‌اند، به عقيدهٔ اشترنبرگ از صميميت و تعهد سطح بالا و از هوس سطح پائين تشکيل مى‌شود، در حالى که عشق هوسى به دو نوع عشق تقسيم مى‌شود: عشق وسواسى و عشق رمانتيک (اشترانبرگ، ۱۹۸۸). عشق وسواسي، صميميت و تعهد سطح پائين اما هوس سطح بالا را در بر مى‌گيرد. عشق رمانتيک، با صميميت و هوس سطح بالا و تعهد سطح پائين همراه است.

هشت نوع عشق از نظر اشترنبرگ

صميميت هوس تعهد
فقدان عشق پائين پائين پائين
همدلى بالا پائين پائين
عشق وسواسى (هيجانى) پائين بالا پائين
عشق رمانتيک بالا بالا پائين
عشق خالى پائين پائين بالا
عشق عاطفى بالا پائين بالا
عشق ساده‌لوحانه پائين بالا بالا
عشق آرمانى (عشق کامل) بالا بالا بالا