حال مى‌توانيم رفتارهاى پرخاشگرانه را بشناسيم و تفاوت‌هاى انواع مختلف پرخاش را تشخيص دهيم. آيا مى‌توانيم علت آنها را نيز بدانيم؟ پرخاش، پديده‌ٔ بسيار پيچيده است و براى پاسخ‌گوئى به سؤال بالا، متخصصان، با تکيه بر زيست‌شناسي، غريزە، شخصيت و محيط يا يادگيري، نظريه‌‌هاى زيادى ارائه داده‌اند. اين نظريه‌ها، هر چند که گاهى رودررو قرار مى‌گيرند، يکديگر را تکميل مى‌کنند. جدول زير، تبيين‌هاى مختلف پرخاش را يکجا ارائه مى‌دهد.

تبيين‌هاى مختلف از پرخاشگرى

تبيين‌‌ها تفسيرها
تبيين فيزيولوژيک او بايد آسيب‌هاى مغزى داشته باشد.
ميزان تستوسترون او بايد بالا باشد.
پرخاش ارثى است: والدين او بايد پرخاشگر باشند.
تبيين روان‌کاوانه
(روان‌تحليلى)
سايق مرگ او وادار مى‌کند که مرا از بين ببرد،
و مکانيسم‌هاى کنترل او، به‌طور قطع، نقش دارد.
تبيين کردارشناختى پرخاش، غريزى است. او بايد، از مدت‌ها پيش،
 انرژى خود را جمع کرده باشد و من هم، بدون آنکه بدانم،
 اصولاً بايد کارى انجام داده باشم که پرخاش او را راه بيندازد.
تبيين از طريق
ناکامى - پرخاش
مسلماً من مانع رسيدن او به يکى از هدف‌هاى وى شده‌ام.
فرمول‌بندى مجدد نظريهٔ
فرمول‌بندى مجدد نظريهٔ
مجبور شده‌ام او را به شيوهٔ غلط و عمدى ناکام کنم و
او ياد گرفته است که به هنگام ناکامى پرخاش کند.
يادگيرى کنشگر در گذشته، رفتارهاى پرخاشگرانهٔ او را تقويت کرده‌اند.
يادگيرى مشاهده‌اى او پرخاش کردن را، با مشاهدهٔ الگوهاى پرخاشگر
در اطراف خود يا در تلويزيون، ياد گرفته است.