از جلوه‌ها براى خلق توهم در صحنه استفاده مى‌کنيم . ممکن است اين جلوه‌ها ساده و پيش‌پا افتاده يا پيچيده و داراى جاذبهٔ خاصى باشند. در موارد پيچيده، تماشاگر بدون شک متوجه اين تمهيدات خواهد شد اما به‌طور کلى بسيارى از جلوه‌هاى بصرى ساختارى ساده داشته و چگونگى آنها ذهن بيننده را مشغول نخواهد کرد.


جلو‌ه‌هاى بصرى را به شيوه‌هاى مختلف ايجاد مى‌کنند:


۱. جلوه‌هاى خاصى مانند آتش‌سوزي، انفجارها و مِه از جمله اعمالى هستند که بايد به متخصصين سپرده شوند. اين جلوه‌ها اگر توسط افراد غيرحرفه‌اى و غيرمتخصص اجراء شوند، نتايجى نامطمئن، فاقد جذابيت بصرى و خطرناک خواهند داشت.


۲. جلوه‌هاى نورى به شکل‌هاى مختلف وجود دارند از جمله جلوه‌هاى محيطى مثل طلوع آفتاب يا جلو‌ه‌هاى مصنوعى مثل عبور وسايل نقليه، ريزش آب يا برق آسمان


۳. جلوه‌هاى آينه‌اى به‌منظور جابه‌جائى ديدگاه دوربين يا تکثير تصوير دوربين به‌کار مى‌روند.


۴. جلوه‌هاى نمايشى که در روش‌هاى نمايش از جلو و از پشت استفاده مى‌شوند.


۵. جلوه‌هاى دوربينى از لوازم اپتيکى دوربين استفاده مى‌کند.


۶. جلوه‌هاى صحنه‌اى شامل دخل و تصرف در صحنه مثل پرسپکتيو کاذب و تغيير ابعاد موضوع مى‌شود.


۷. جلوه‌هاى پيش‌زمينه‌اى که در آن دوربين از ميان عوامل موجود در پيش‌زمينهٔ صحنه تصوير مى‌گيرد.


۸. جلوه‌هاى الکترونيکى از تغيير و تنظيم سيگنال تصوير (ويدئو) حاصل مى‌شود.


۹. جلوه‌هاى زمانى که به سريع‌کردن، کُند کردن و ثابت کردن زمان مربوط مى‌شوند.