در کنار بعضى از فيلم‌ها (نگاتيو يا مثبت) نوارهاى صداى نورى (Optical Soundtrack) يا حاشيه صوتى مغناطيسى (Magnetics Strip) قرار دارد، که به ترتيب به نام‌هاى کام‌اپت (Comopt (Combined Optical) و کام‌مگ (Commag (Combined Magetic) شناخته شده است. اين نوارها معمولاً کيفيتى نازل‌تر از انواع نوارهاى صداى مغناطيسى مجزا، که در زير توضيح داده شده است، دارند و براى نمايش‌هائى که از پروژکتور براى داشتن صدا و تصوير هم‌زمان استفاده مى‌شود، مناسب‌ترين هستند. در تلويزيون گرفتن صدا و تصوير به‌طور مجزا رايج‌تر بود.


به غير از نسخه‌هاى فيلم‌هاى ناطق، معمولاً براى مواد فيلمى صدا روى نوار مغناطيسى مجزا که عموماً به ”سپ‌مگ“ (Sepmag) معروف است، ضبط مى‌شود. اين نوار قطع فيلم (۳۵ ميلى‌مترى يا ۱۶ ميلى‌مترى و غيره) را منعکس مى‌کند و هم‌زمان با تصوير پخش مى‌گردد.

نوار صداى ۱۶ ميلى‌مترى

نوار صداى ۱۶ ميلى‌مترى داراى دو لبه است که يکى در وسط و ديگرى در کناره، مقابل دندانه (Sprocket)ها قرار دارد. لبه ميانى براى ميکس نهائى است، در حالى‌که از لبه کنارى براى موسيقى و جلوه‌ها يا احتمالاً ضبط زبان دوم استفاده مى‌شود.

نوار صداى ۳۵ ميلى‌مترى

نوار صداى ۳۵ ميلى‌مترى سه لبه صوتى دارد. يک لبه معمولاً براى ميکس نهائى به‌کار مى‌رود که کپى آن روى لبه دوم ساخته مى‌شود. لبه سوم براى ضبط صداهاى ديگر مانند گفتار، موسيقى و جلوه‌ها استفاده مى‌شود.