وجود شرايط صحيح نگهدارى براى حفاظت مواد ضرورى است، از اين‌رو سطح دما و رطوبت نسبى در مبحث نگهدارى فيلم به اختصار آمده است. به هر حال بايد در نظر داشت که امکان دارد دلايل عملى خيلى درستى وجود داشته باشد که مانع پيروى از اين توصيه‌ها شود. بسته به اندازه مجموعه يا منابع موجود، ممکن است لازم باشد مجموعه توسط کارکنانى که مواد را اداره يا از آن استفاده مى‌‌کنند، نگهدارى شود، که در اين موارد امکان دارد دماى لازم براى حفاظت مواد خيلى پائين‌تر از آنچه براى محيط کار لازم است باشد، و در نتيجه بايد تا حدودى با شرايط محيط سازش کرد.

نگهدارى فيلم

به‌نظر مى‌رسد تحقيق اخير شرايط نگهدارى فيلم را به‌‌طور کلى سردتر و خشک‌تر از آنچه قبلاً مناسب فرض مى‌شد، پيشنهاد مى‌‌کند، ولى توافق واقعى در مورد سطح دما و رطوبت نسبى وجود ندارد. در شکل مطلوب بايد دو نوع شرايط عمده براى نگهدارى فيلم وجود داشته باشد؛ بايد محلى جداگانه براى نگهدارى فيلم‌هاى غيرآرشيوي، مثل فيلم‌هاى مثبت و نسخه‌‌هاى مطمئن لبه‌هاى صوتى (Safety Soundtracks)، و نه نسخه‌هاى اصلى مثل نگاتيوها، اختصاص داده شود. توصيه مى‌شود که اين مواد در دمائى کمتر از ۷۰ درجه فارنهايت (۲۱ درجه سانتى‌گراد) با رطوبت نسبى بين ۴۰ تا ۶۰ درصد نگهدارى شوند. به‌عنوان مثال آرشيو ان.بي.سي. در ايالات‌متحده فيلم‌‌ها را در دماى ۵۰ درجه فارنهايت (۱۰ درجه سانتى‌گراد) با رطوبت ۵۰ درصد نگهدارى مى‌کند. در اين محل مى‌توان فيلم‌ها را به‌صورت عمودى قرار داد، هر چند که اين امر براى حفاظت بهينه مطلوب نيست. فيلم در وضع مطلوب بايد به‌صورت افقى نگهدارى شود. اما اگر احتمال مى‌رود از اين مواد نسبتاً به‌طور مرتب استفاده شود نگهدارى عمودى دست‌يابى را آسان‌تر مى‌کند.


بايد محل ديگرى که سردتر باشد براى حفظ مواد آرشيوى يعنى نگاتيوها و لبه‌هاى صوتى اصلى ايجاد شود. اين مواد بايد در دمائى پائين‌تر از ۵۵ درجه فارنهايت (۱۲ درجه سانتى‌گراد) با رطوبت نسبى کمتر نگهدارى شوند. به‌عنوان نمونه، تلويزيون نيوزيلند براى نگهدارى درازمدت فيلم‌ها از محلى با دماى ۴۰ درجه فارنهايت (۵ درجه سانتى‌گراد) و رطوبت نسبى ۲۰ درصد استفاده مى‌کند. اين دما بسيار پائين‌تر از دماى محل کار است و فقط براى نگهدارى مجموعه‌هاى بزرگ که براى ذخيره آنها محل‌هاى اختصاصى ايجاد شده است، امکان‌پذير مى‌باشد. در اين محل مواد بايد به‌صورت افقى نگهدارى شوند که اين امر دست‌يابى را مشکل‌تر مى‌سازد، ولى چون اين مواد نسخه‌هاى اصلى هستند اغلب به آنها نيازى نيست مگر براى تهيه لبه‌هاى صوتى يا فيلم‌هاى مثبت جديد.

نگهدارى نوار ويديوئى

از آنجا که فرمت‌ نوارهاى ويديوئى مرتباً اصلاح مى‌شود، لزوماً حفاظت درازمدت آنها به اندازۀ فيلم حساس نيست. فرمت‌هاى قديمى‌تر را مى‌توان به فرمت رايج تبديل کرد. به نحوى که قبل از آن که فرسوده شوند، قابل استفاده باشند. همچنين نوار ويديوئى نياز به زمان دارد تا خود را با شرايط اقليمى محيطى که بايد در آن پخش شود وفق دهد و به دلايل عملياتى نبايد در دماهاى پائين نگهدارى شود.


هر چند تصور کلى بر آن است که نوار ويديوئى را مى‌توان در دماهاى محيط‌هاى کارى نگهدارى کرد، اکنون بسيارى از کارشناسان معتقدند که به‌رغم آنکه اين شرايط براى پخش مناسب است، ولى براى حفاظت، دماهاى پائين‌تر ترجيح دارد. مديريت ملى آرشيوها و رکوردها (National Archives And Research Administration (NARA) در ايالات‌متحده دماى ۶۵ درجه فارنهايت (۱۸ درجه سانتى‌گراد) با رطوبت نسبى ۳۰ درصد را براى نگهدارى نوار ويديوئى توصيه کرده است و به‌نظر مى‌رسد که اين ميزان براى چنين مقصودى مناسب و دست‌يافتنى باشد، همان‌طور که ديگر سازمان‌ها دمائى از ۵۰ درجه فارنهايت (۱۰ درجه سانتى‌گراد) تا ۷۰ درجه فارنهايت (۲۱ درجه سانتى‌گراد) با رطوبت نسبى ۲۰ تا ۵۰ درصد را توصيه کرده است.