مزيت خاص تصوير ثابت اين است که بيننده مى‌تواند جزئيات آن را به آسودگى بررسى کند و بر جنبه‌هائى از آن که توجه را جلب مى‌کند، متمرکز شود. تصوير متحرک به بيننده فرصت کمى براى بررسى تصوير مى‌دهد و نماى ديگرى (مدت يک‌نما) جانشين آن مى‌شود.


اگر چه اين موضوع به‌نظر متناقض مى‌آيد اما ممکن است نماى داراى رويداد ايستا تأثيرى قوى‌تر و بيشتر از حرکتِ ديده شده در زمان واقعي، داشته باشد؛ به‌طور مثال، مشت‌زنى که با خوردن ضربهٔ آخر به زمين مى‌افتد. با توجه به اين خصوصيت، بعضى از کارگردان‌ها، قاب ايستا يا نماهائى با حرکت آهسته را در خلال رويدادهاى پُرتحرک خود استفاده کرده‌اند و بدين ترتيب بر پويائى و تحرک صحنه مى‌افزايند.


اين احساس تعريف‌ناپذير ”تعليق حرکت در لحظهٔ تولد آن“ دليل جذابيت اساسى بسيارى از نقاشى‌ها و مجسمه‌ها است: توازن ترکيب‌بندى که در حالت ايستا نيرومند است غالباً غيرممکن است بتوان آن را در شکل متحرک آن حفظ کرد.


بعضى از حرکات هنگامى که با نگاهى سريع و مقطع ديده شوند هيجان‌انگيز هستند، در حالى که اگر به‌صورت کامل ديده شوند جذابيت خود را از دست مى‌دهند. بدين‌ترتيب مشاهده مى‌شود که روش‌هائى چون برش بين نماهاى کوتاه داراى رويدادهاى ناتمام، يا محو تصوير قبل از اتمام منطقى فصل به‌کار مى‌روند. اين‌گونه روش‌ها معمولاً در نقطهٔ اوج به‌کار مى‌رود يعنى جائى که يک نماى مداوم به ضد اوج تبديل مى‌شود.


نمائى که در حالت ايستا ترکيب‌بندى خوبى داشته باشد با حرکتى که اجزاء تشکيل‌دهندهٔ آن را تغيير مى‌دهد کمتر خوشايند است.

خصوصيات تصوير متحرک

تصوير متحرک داراى خصوصياتى است که نماى ايستا (ثابت) فاقد آن است. تصوير متحرک نمايش‌گر تغيير است؛ يعنى بيننده شاهد تغييراتى است که در داخل نما اتفاق مى‌افتد. از طرف ديگر، مى‌توانيد تصوير را وقتى که که بيننده در حال تماشاى آن است اصلاح کنيد: برجستگى موضوع را در نما تغيير دهيد، توجه را به نقاط مختلف جلب کنيد، اطلاعات جديد را معرفى کنيد و حالت صحنه را تغيير دهيد. مى‌توانيد مستقيماً مکانيسم حرکت، تغيير عوامل صحنه، رشد و بسط رويداد را القاء کنيد.


تصوير متحرک داراى اهميتى مداوم است در حالى که جذابيت تصوير ثابت به سرعت کاهش مى‌يابد. حرکت موضوع داراى جذابيت خاصى است و بدين‌لحاظ به کارگردان امکان مى‌دهد تا توجه را در مورد جنبه‌هائى از موضوع که مورد نظر است با ارائهٔ مداوم محرک‌هاى متغير حفظ کند.


با اين وجود، نبايد فراموش کرد که اگر چه در تصاوير ثابت، بيننده اين آزادى را دارد که در آنها دقت کند و به ارزيابى بپردازد، تصاوير متحرک به او امکان دريافت عوامل صرفاً ضرورى را مى‌‌دهند؛ به‌ويژه اگر رويداد سريع و کوتاه باشد. بايد مراقب باشيد که با برش سريع نماهاى کوتاه و جايگزين کردن آنها با نماى جديد حالت ناخوشايندى در بيننده ايجاد نکنيد. جذابيت کار به ضرب‌آهنگ و پيچيدگى اطلاعات موجود در نما بستگى دارد و به‌ندرت مى‌توان بيننده‌اى را که از اين نماهاى سريع استقبال کند، پيدا کرد.