واژه يا ساده (بسيط) است يا مرکب. براى شناخت کلمه‌هاى مرکب به کتاب‌هاى دستور فارسى مراجعه کنيد. در اينجا مقصود بيشتر توجه به اين مطلب است که تا مى‌توانيد کلمه‌هاى عربى و فارسى را با هم ترکيب نکنيد. نکته ديگر اينکه اين ترکيب‌ها را مطابق دستور زبان عربى (صرف و نحو) انجام ندهيد. مانند: ممنوع‌الپرواز. اين ترکيب از دو جهت درست نيست. يکى ترکيب کلمه ”ممنوع“ عربى با ”پرواز“ فارسي، دوم آوردن الف و لام (حرف تعريف) عربى بر سر اسم فارسى که غلط اندر غلط مى‌شود.


- ”را“ نشانه مفعول صريح:

”را“ بلافاصله بعد از مفعول صريح نوشته مى‌شود و نه بعد از فعل. مانند:


کتاب را خريدم.


رزمندگان اسلام شهر قصرشيرين را که مدت هفت سال در اشغال دشمن بود، آزاد کردند.


جمله بالا به‌صورت زير درست نيست:


رزمندگان اسلام‌شهر قصرشيرين که مدت هفت سال در اشغال دشمن بود را آزاد کردند.


- حرف اضافه ”به“:

حرف اضافه ”به“ همواره جدا نوشته مى‌شود. مانند:


به او، به شيراز، به‌سوي، به نخست‌وزير، به اداره.


- ”ب“ زينت، ”ب“ نشانه مضارع التزامى:

حرف ”ب“ زينت و حرف ”ب“ نشانه مضارع التزامى همواره به فعل متصل نوشته مى‌شود. مانند:


برو، بشنو، بگويد، بگويند


- مى و همى:

مى و همى همواره جدا از فعل نوشته مى‌شود. مانند:


مى‌گويد، مى‌رفت، همى گفت، همى رفت


- را:

لفظ ‌”را“ همواره جدا از کلمه ماقبل خود نوشته مى‌شود. مانند:


مقررات را، کتاب را، خيابان را.


- اين و آن، همين و همان، چنين و چنان (صفت‌هاى اشاره‌اى):

صفت‌هاى اشاره‌اى فوق همواره جدا از کلمه قبل و بعد خود نوشته مى‌شوند. مانند:


به اين دليل، به آن دليل، همين‌گونه، همان‌طور، اين‌چنين، آن‌چنان


- تر و ترين:

نشانه صفت‌هاى تفصيلى و عالى به واژه چسبيده نوشته مى‌شود، مگر اتصال آن باعث پردندانه شدن کلمه شود. مانند بيشتر، بيشترين، کمتر، کمترين، پائين‌تر، باتربيت‌تر.