براى دريافت حداکثر معنى و جداکردن جمله‌ها از يکديگر و رعايت ارتباط ميان آنها، بايد از علائمى استفاده کرد تا خواننده بتواند پيام را به‌راحتى دريافت کند. در اينجا به موارد و علائمى که معمولاً در روزنامه‌نگارى به‌کار مى‌رود اشاره مى‌کنيم.


- نقطه:

با نشانه (.) مشخص گردد و در پايان هر جمله خبرى نوشته مى‌شود. اين علامت به‌منظور جدا کردن جمله‌ها از يکديگر مورد استفاده قرار مى‌گيرد.


- ويرگول (کاما):

با نشان (،) مشخص مى‌گردد. اين علامت به‌منظور آسان ساختن درک مطلب در جمله، مورد استفاده قرار مى‌گيرد. بهتر است مکث‌هائى را که وجود آنها براى درک جمله لازم است با ويرگول نشان دهيم.


مثال:

کارشناسان مى‌گويند با توجه به رشد جمعيت، بخش کشاورزى بايد روزانه براى ۵ هزار نفر، اضافه توليد داشته باشد.


همچنين، ويرگول (کاما) بعد از هر يک از اعضاى رشته‌اى از کلمه‌ها يا اعداد به‌کار مى‌رود.


مثال:

محصولات اين ناحيه گندم، پنبه، برنج و اقسام ميوه است. اعداد ۲، ۴، ۶ و ۸ زوج مى‌باشند.


توجه داشته باشيد که به‌جاى آخرين ويرگول حرف عطف يعنى (و) قرار دهيد.


- نقطه ويرگول:

با نشانه (؛) مشخص مى‌گردد. جمله‌هائى که داراى مفهوم کامل هستند و با هم ربط منطقى دارند، با نقطه ويرگول از يکديگر جدا مى‌کنند.


مثال:

در کار بايد صداقت را در نظر گرفت؛ شما هم بهتر است به اين موضوع توجه کنيد.


- دو نقطه:

با نشان (:) مشخص مى‌گردد و در موارد زير به‌کار مى‌رود:


- قبل از نقل قول مستقيمم


مثال: رئيس‌جمهور گفت: ”ما مى‌خواهيم استقلال خود را حفظ کنيم“.


- قبل از ذکر مثال


براى نگارش بهتر، بد نيست به اين مثال توجه کنيد. مثال:


- گيومه يا نشانه نقل قول:

با نشانه (”“) مشخص مى‌شود و در موارد زير به‌کار مى‌رود:


- در دو طرف نقل قول مستقيم يا جزئى


مثال:

رئيس‌جمهور گفت: ”ما مى‌خواهيم استقلال خود را حفظ کنيم“.


- براى تأکيد يا مهمتر ساختن يک عبارت يا اصطلاح


مثال:

ما بايد کوشش کنيم تا ”نياز خبري“ خوانندگان را تأمين کنيم.


- براى ذکر واژگان بيگانه که به فارسى نوشته مى‌شوند ولى براى خواننده ناآشنا هستند.


منظور از ”ليد“ پاراگراف اول هر نوع مطلب نيست.


- علامت استفهام:

با نشانه (؟) مشخص مى‌گردد. اين علامت در پايان جمله‌هاى پرسشى گذاشته مى‌شود.


مثال:

آيا ميزان درآمد ملى با رشد جمعيت متناسب است؟


- علامت تعجب يا خطاب

با نشان (!) مشخص مى‌شود و در پايان جمله‌هائى که حيرت، خوشحالى و يا استهزاء را برساند، گذاشته مى‌شود.


مثال:

گرماى هواى ديروز تهران مردم را کلافه کرد!


در نگارش مطالب خبرى اصولاً استفاده از علامت تعجب، حتى اگر مطلب حيرت‌آور هم باشد، جايز نيست. استفاده از اين علامت که نشانه اظهارنظر نويسنده است به اصل عينيت و بى‌طرفى خبرنگار لطمه مى‌زند.


به بار معنائى جمله‌هاى زير توجه کنيد.


تصادف جاده تهران - اصفهان ۳۵ کشته به‌جاى گذاشت!    هشدار!


تصادف جاده تهران - اصفهان ۳۵ کشته به‌جاى گذاشت.    آقاى وزير!


توجه: علائم پايانى جمله (.، ؟. !) در داخل گيومه قرار مى‌گيرند.


- پرانتز:

با نشان () مشخص مى‌شود و در موارد زير به‌کار مى‌رود.


- توضيحات مترجم يا نويسنده در داخل پرانتز نوشته مى‌شود.


- بعد از نام شهر يا محلى که براى اکثر خوانندگان آشنا نيست، نام استان در پرانتز نوشته مى‌شود.


مثال: در حسين‌‌آباد (گيلان) سيل جارى شد.


ممسنى (فارس) - خبرنگار کيهان: