روزنامه‌نگارى عينى (Objective journalism)، را به نگرشى که در قرن نوزدهم نسبت به مفهوم ”آزادى بيان“ موردنظر بود، مرتبط مى‌دانند و خبرگزارى‌ها را پيشگامان روزنامه‌نگارى عينى مى‌شناسند. در آن زمان خبرگزارى‌ها دريافتند که ارائه مطالب، بدون گرايش خاص و اظهارنظرهاى شخصي، نه تنها از نظر مخابراتى ارزان‌تر تمام مى‌شود بلکه تعداد بيشترى از مخاطبان را مى‌تواند تحت پوشش قرار دهد.


در روزنامه‌نگارى عينى‌گرا، بر ضرورت جدائى بين روزنامه‌نگار و واقعه يا موضوع مورد گزارش، تأکيد مى‌شود. تأثير ندادن احساسات و پيش‌داورى‌ها و تمايلات و علاقه‌هاى شخى و رعايت بى‌طرفى کامل در کسب و انتشار اخبار از اصول آن است. حقيقت‌جوئى و صحت‌گرائي، استقلال و بى‌طرفى و همچنين احترام به حيثيت فردى و نيز احساس مسئوليت در برابر مصالح عمومى از جمله مهم‌ترين اصول حرفه‌اى روزنامه‌نگارى شناخته مى‌شود.


بديهى است ”عينيت مطلق“ با توجه به انتخاب و گزينش‌هاى متعددى که در فرآيند انتقال خبر، از رويداد تا خواننده وجود دارد ممکن نيست و روزنامه‌نگاران از ”عينيت نسبي“ سخن مى‌گويند و کوشش مى‌کنند تا آنجا که ممکن است به اصل عينيت نزديک شوند.