حداقل روزى ۱۵ دقيقه از وقت خود را براى مطالعه و تعبير حرکات ساير مردم و نيز دستيابى به آگاهى هوشيارانه از حرکات خودتان، اختصاص دهيد. يک محل خوب براى تعبير حرکات، مکانى است که مردم با يکديگر ملاقات و ارتباطات برقرار مى‌کنند. فرودگاه مکان خوبى براى مشاهدهٔ گستردهٔ کامل حرکات انسان‌ها است زيرا مردم خيلى راحت اشتياق، عصبانيت، غم، شادي، بى‌حوصلگى و خيلى ديگر از احساسات را از طريق حرکات بدن نمايان مى‌کنند.


مجالسى چون مهمانى‌ها و جلسات ادارى نيز مکان مناسبى هستند. پس از فراگيرى ”زبان بدن“ مى‌توانيد به يک مهمانى برويد و تمام شب با تماشاى علائم بدنى ديگران خوش بگذرانيد. تلويزيون نيز روش بسيار خوبى براى فراگيرى ارتباط غيرکلامى فراهم مى‌آورد. صداى تلويزيون را کاملاً کم‌کرده و سعى کنيد در وهله اول با تماشا‌کردن تصوير، قضايا را درک کنيد. سپس هر ۵ دقيقه صداى تلويزيون را بلند کنيد تا دقت تعبيرهاى غيرکلامى خود را کنترل کنيد. به‌زودى خواهيد ديد که مى‌توانيد مانند افراد ناشنوا، يک برنامه کامل را بدون هيچ صدائى تماشا کنيد و متوجه همه چيز بشويد.