استفاده از زبان بدن در کودک شما همين‌طور که بزرگ مى‌شود، به‌طور طبيعى افزايش مى‌يابد. با اين حال، تحقيقات روانشناسى نشان داده که اين افزايش، از رفتار شما نيز تأثير مى‌گيرد، به‌ويژه در دورهٔ تولد تا يک‌سالگي. عوامل اصلى‌اى که در اين زمينه بايد در نظر گرفت از اين قرار است: ۱. تقليد ۲. شدت ۳. ميزان بروز ۴. تعامل ۵. آهنگ و زير و بمى صدا.

تقليد

نوزاد شما خيلى زود از تظاهرات چهرهٔ شما شروع به تقليد خواهد نمود، گرچه ممکن است متوجه نشويد که او در حال چنين کارى مى‌باشد. تقليد بخش طبيعى‌اى از فرآيند پيوند و همبستگى بين والدين و کودک مى‌باشد. به همين دليل است که متوجه خواهيد شد فهميدن تظاهر چهره‌اى تا اين حد ساده است، چراکه فرزند شما دقيقاً خود را با شما تطبيق مى‌دهد. البته اين ويژگى‌هاى منحصر به فرد خود را دارد، اما بسيارى از روش‌هاى غيرکلامى آن انعکاس آن چيزى است که شما انجام مى‌دهيد.

شدت

مواقعى وجود دارد که نوزاد شما نمى‌داند چگونه واکنش نشان دهد، در چنين مواقعى اغلب واکنش او به‌طور کامل بستگى به واکنش شما دارد. هر سن شش تا نه‌ماهگي، به‌عنوان مثال، گاهى پيش مى‌آيد که نوزاد شما بدون گريه و بدون لبخند از خواب برمى‌خيزد، او کاملاً خنثى است و خستگى در چهرهٔ او ديده مى‌شود. اگر شما با شدت بخنديد و لبخند به لب داشته باشيد او نيز در پاسخ لبخند خواهد زد. اگر عصبانيت را به نمايش بگذاريد، او نيز با ناراحتى واکنش نشان خواهد داد. ميزان شدت زبان بدن شما براستفاده‌اى که نوزاد شما از زبان بدن مى‌کند، تأثير مى‌گذارد.

ميزان بروز (Incidence)

واضح است که هرچه بيشتر از زبان بدن در ارتباط با نوزاد خود بهره ببريد، احتمال اينکه او نيز استفادهٔ بيشترى از آن ببرد افزايش خواهد يافت. صحبت کردن و بازى با او و به‌طور کلى تدارک سطوح بالا و متنوع محرک‌ها در اولين سال زندگي، براى رشد و تحول او ضرورى و مهم مى‌باشد. اين فعاليت‌ها همچنين به او کمک مى‌کند تا مهارت‌هاى اوليهٔ ارتباطى را توسعه دهد. بنابراين، فرصت‌هاى بسيارى را براى واکنش با او مهياء سازيد، البته به روشى که بتواند به‌وضوح شما را ببيند. در اين مورد، بازى‌هاى چهره به چهره و به‌خصوص آوازخواندن بسيار مفيد هستند.

تعامل (کنش و واکنش)

تحقيقات روانشناسى با استفاده از فيلم‌هاى ضبط شده از بازى‌هاى مادران با نوزادان خود نشان مى‌دهد که نوزادان تمايل دارند غان‌وغون و ديگر صداهاى خود را با صحبت‌هاى مادر هماهنگ کنند. وقتى فيلم‌ها را به شکل آهسته مورد بازبينى قرار دادند، مطمئن شدند که وقتى مادر صحبت مى‌کند، کودک ساکت است و آنگاه که صحبت او تمام مى‌شود، او شروع به غان و غون مى‌کند، گوئى در حال يک مکالمهٔ خام و مقدماتى مى‌باشد. در اين فعاليت‌هاى پيش‌گفتارى نوزاد شما اعمال غيرکلامى‌اى را که همراه با زبان کلامى به‌کار مى‌رود، مى‌آموزد.

آهنگ و زير و بمى صدا

يکى از عمده‌ترين شکل‌هاى گفتارى مادر با نوزاد او اين است که گفتار او همراه با آهنگ اغراق‌آميز مى‌باشد. وقتى با نوزاد خود اين‌گونه صحبت مى‌کنيد، آهنگ و زير و بمى صداى شما به شکلى است که بلندى آن، بلندتر از حد معمولى و کوتاهى آن، کوتاه‌تر از حد عادى باشد، الگوى گفتار شما معمولاً نوزاد شما را جلب کرده و او را ترغيب مى‌کند تا بر ارتباطات غيرکلامى شما تمرکز بيشترى داشته باشد.