قديمى‌ترين نظام پُستى جهان با نوشتار و رواج تجارت در بين قبايل اطراف رودخانه نيل و تيگريز (Tigris) و نظام پيام‌رسانى بر اساس نظام‌هاى امپراتورى بين‌النهرين بعد از سال ۵۸۰ ق.م. برقرار شد. شناخته شده‌ترين نظام‌ پُستى پيشرفته يا نوين توسط داريوش (Daritus) پادشاه ايران و جانشينان او بين سال‌هاى ۵۵۰ تا ۳۳۳ ق.م. به‌ وجود آمد. و در درون امپراتورى گسترده و طويل آنها که از درياى مديترانه تا هند گسترش داشت، ايستگاه‌هاى انتقالى جهت تعويض سوارکاران (چاپارها) در طول راه‌هاى شهرهاى مهم ايجاد شده بود. در جاده‌هائى که از (SUSA) شرق رودخانه تيگريز به سارديس نزديک درياى اژه فاصله‌اى حدود ۱۶۰۰ مايلى (۲۵۷۵ کيلومتر) داشت چنين ايستگاه‌هائى در هر ۱۳ کيلومتر وجود داشته است. به ‌طورى که سوارکاران مى‌توانستند اين فاصله را در طول يک هفته طى کنند. هرودت مورخ يونانى در اين ‌باره گفته است: هيچ موجود فناپذيرى به اندازهٔ پيام‌بران پارس سريع حرکت نمى‌کند.