معمولاً شروع اين ايّام از وقتى است که:


۱. کشتى به‌عنوان يک کشتى وارده تلقّى گردد.


۲. کشتى آماده تخليه و يا بارگيرى باشد.


۳. مالک کشتى آمادگى خود را براى بارگيرى اعلام نمايد. اما اعلام آمادگى براى تخليه از طرف مالک لازم نيست مگر اين که شرط مخالفى در قرارداد صراحتاً وجود داشته باشد.


يک تعهّد ضمنى براى مستأجر وجود دارد که بايد با سرعت معقول و مناسب و طبق رويهٔ معمول بندر اقداماتى را که لازم است به‌عمل آورد تا کشتى به‌عنوان يک کشتى وارده تلقّى شود و آن را بارگيرى نمايد. اثبات خلاف اين امر و تخلّف از آن به عهدهٔ مالکين کشتى است. البته اين که يک کشتى وارده چه نوع کشتى‌اى است بستگى به قرارداد اجاره دارد که آيا اين قرارداد يک قرارداد اجاره به مقصد بندر است يا به مقصد اسکله خاصّى است.