سياست‌هاى هزينه‌اى دولت‌ها در قالب‌ سيستم‌هاى حمايتى در جهت توزيع مجدد درآمد در بين اقشار مختلف مى‌باشد. يکى از اثرات تحقق عدالت اجتماعي، نظام تأمين اجتماعى به‌عنوان يک سيستم حمايتى است. تبيين، شناخت و تعيين جايگاه تأمين اجتماعى نيازمند تعريف جامعى از تأمين اجتماعى است. تأمين اجتماعى حمايتى است که جامعه از طريق مجموعه‌اى از معيارهاى عمومى در برابر آسيب‌هاى اجتماعى و اقتصادى که به‌ دلايل بيماري، بيکاري، بارداري، حوادث ناشى از کار، از کارافتادگي، سالمندى و فوت به‌وجود آيد، براى اعضاء خود تدارک مى‌بيند.


استقرار نظام جامع تأمين اجتماعى در هر کشور به راحتى امکان‌پذير نبوده و انتخاب استراتژى موردنظر به شرايط اقتصادى و اجتماعى جوامع مورد نظر بستگى داشته و معمولاً در روند تصميم‌گيرى‌هاى حاکم بر کشور موثر است.


در اکثر کشورهاى دنيا، براى حمايت از اقشار آسيب‌پذير در مقابل حوادث غيرمترقبه اقتصادى و اجتماعى از يک يا ترکيبى از روش‌هاى زير مورد استفاده قرار مى‌گيرد که عبارت‌اند از:


ـ بيمه اجتماعى

ـ طرح مسئوليت کارفرما

ـ مساعدت اجتماعى

ـ پرداخت مزايا از محل درآمدهاى عمومى

ـ صندوق‌هاى احتياط ملي